New Substances and Equipment Developed in Brazil: Photodynamic Therapy


Nieuwe in Brazilië ontwikkelde stoffen en apparatuur: fotodynamische therapie

Cristina Kurachi, Kleber Thiago de Oliveira en Vanderlei Salvador Bagnato São Carlos Instituut voor Natuurkunde, Universiteit van São Paulo, São Paulo, SP, Brazilië Vakgroep Chemie, Federale Universiteit van São Carlos, São Carlos, SP, Brazilië

Samenvatting

Fotodynamische therapie (PDT) is een aantrekkelijke techniek voor de behandeling van huidlaesies, met name basaalcelcarcinoom (BCC). De ontwikkeling van PDT met topische fotosensibilisatie was een grote vooruitgang om de klinische verspreiding te bevorderen, hoewel een wijdverbreid gebruik nog steeds wordt beperkt, vooral in landen met opkomende economieën, door de hoge kosten van de beschikbare geneesmiddelen. In Brazilië, net als wereldwijd, is BCC het meest voorkomende kankertype en schieten de huidige publieke gezondheidsdiensten tekort in het bieden van een efficiënte behandeling. Chirurgische resectie is de aangewezen behandeling, en de beschikbare chirurgische voorzieningen zijn ontoereikend, wat resulteert in lange wachtlijsten. Voor patiënten die ver van medische centra wonen, kan de wachttijd tussen diagnose en behandeling enkele maanden bedragen, naast lange reizen. Onze strategie om deze realiteit te overwinnen en de vestiging van PDT-centra op Braziliaans grondgebied te helpen bevorderen, is de wetenschappelijke expertise uit de academische wereld en de technologiesector samen te brengen. Het Braziliaanse programma wordt gefinancierd door de Braziliaanse Ontwikkelingsbank (BNDES), gecoördineerd door de Universiteit van São Paulo, en werkt samen met de bedrijven MMOptics en PDT Pharma. We presenteren onze strategieën, het Braziliaanse PDT-apparaat en de Braziliaanse verbindingen, en de gedeeltelijke resultaten van deze multicenter klinische studie.

Trefwoorden  Fotodynamische therapieALAMALBasaalcelcarcinoomBraziliaanse technologie

Inleiding

Fotodynamische therapie (PDT) is gepresenteerd als een aantrekkelijke therapeutische techniek voor basaalcelcarcinoom en potentieel maligne huidaandoeningen (Lehmann 2007; Morton et al. 2008; Soini et al. 2015; Zouboulis et al. 2015). Dermatologie is het medische vakgebied met de belangrijkste PDT-indicaties, waaronder lokale behandeling van geïnfecteerde en inflammatoire laesies, acne vulgaris, goedaardige laesies en gezichtsvernieuwing (Ma et al. 2015; Sakamoto et al. 2012; Issa et al. 2010; Hu et al. 2015; Monfrecola et al. 2004), vooral vanwege de selectieve werking en cosmetische resultaten. De belangrijkste PDT-protocollen in de dermatologie maken gebruik van topische toepassing van 5-aminolevulinezuurhydrochloride (ALA) of esterderivaten daarvan, zoals methyl-5-aminolevulinaathydrochloride (MAL), of prodrugs die de productie van de endogene fotosensitizer protoporfyrine IX (PpIX) verbeteren, wat resulteert in een oppervlakkige therapeutische respons zonder de bijwerking van algehele huidgevoeligheid die gepaard gaat met systemische toediening.

Wereldwijd gezien heeft ook Brazilië niet-melanomateuze huidkanker als meest voorkomende kankertype. Volgens het Braziliaanse Nationaal Kankerinstituut (INCA) zouden er in 2014 ongeveer 182.130 nieuwe gevallen van niet-melanomateuze huidkanker worden gediagnosticeerd. Brazilië is het grootste land van Zuid-Amerika, gezien zijn continentale oppervlakte en bevolking die momenteel ongeveer 206 miljoen mensen telt. Elk gezondheidsbeleid in Brazilië voor wijdverbreide en efficiënte diagnose- en behandelingsprocedures is complex, vooral voor pathologieën die hoogcomplexe voorzieningen en gespecialiseerd personeel vereisen. Het aantal ziekenhuisbedden per 1.000 inwoners bedroeg 2,26, waarbij het aantal publieke bedden slechts 0,8 bedroeg in de laatste publicatie van 2012 (Resources indicatives, Braziliaanse Ministerie van Volksgezondheid). Tussen 2005 en 2012 schrapte het Braziliaanse publieke gezondheidssysteem ongeveer 42.000 ziekenhuisbedden, en tot 2014 gingen nog eens 7.000 bedden verloren.

Deze situatie gaat de verkeerde kant op wanneer rekening wordt gehouden met de groeiende bevolking en de eveneens toenemende zorgbehoefte. Gezien de huidige aantallen nieuwe gevallen van niet-melanomateuze huidkanker en de beschikbare bedden, zal de wachtlijst voor de behandelingsprocedure nooit worden weggewerkt als alle patiënten voor chirurgische verwijdering van de laesies in het ziekenhuis moeten worden opgenomen. Als gevolg van deze realiteit worden een late diagnose en lange wachttijden voor kankerbehandeling waargenomen. In sommige regio's kan deze wachttijd jaren bedragen.

Fotodynamische therapie kan de eerste behandelingsoptie vormen voor niet-infiltratieve basaalcelcarcinoomlaesies (BCC). Hiervoor zijn vroege diagnose essentieel, evenals een kort interval tussen diagnose en behandeling. Topische ALA/MAL-PDT is inmiddels in verschillende landen, waaronder Brazilië, goedgekeurd voor BCC en vormt een zeer aantrekkelijke therapie voor het volksgezondheidsbeleid, vooral omdat het een poliklinische procedure is en, vergeleken met chirurgische resectie, lagere kosten met zich meebrengt. Dit zijn relevante kenmerken wanneer men de volksgezondheid in overweging neemt. Metvix™ (Galderma, Zwitserland) is door de Braziliaanse gezondheidstoezichthouder (ANVISA) goedgekeurd als PDT-geneesmiddel. Een wijdverbreid gebruik van MAL-PDT in Brazilië wordt nog steeds verhinderd door de bijbehorende kosten; de behandeling is voornamelijk aanwezig in de privépraktijk.

Onze groep in Brazilië begon in 1999 met PDT te werken, waarbij experimentele studies, instrumentatie en klinisch onderzoek werden gecombineerd. Sindsdien zijn verschillende protocollen en apparaten getest in celkweken, diermodellen en klinische studies voor kanker, premalignante laesies en infectieziekten (Melo et al. 2004; Bagnato et al. 2005; Souza et al. 2005, 2007, 2009a, b; Ferreira et al. 2006, 2007; Inada et al. 2012; Takahama et al. 2013; Silva et al. 2013; Andrade et al. 2014). Op basis van onze ervaring en behaalde resultaten zijn wij van mening dat topische PDT voor BCC kan bijdragen aan het verkorten van de wachttijd voor huidkankerbehandeling, het verbeteren van de patiënttevredenheid en het verlagen van de behandelingskosten. Een andere factor die moet worden benadrukt, is dat de grote meerderheid van de patiënten lange afstanden moet reizen om kankerbehandeling te krijgen, in sommige gevallen zelfs duizenden km. Het dichter bij laagcomplexe klinische voorzieningen brengen van huidkankerbehandeling verlaagt de kosten van medische zorg en van patiëntenvervoer en bekort de lange wachttijden.

De enige haalbare manier om een brede en verspreide toepassing van PDT op Braziliaans grondgebied te bereiken, is het verlagen van de kosten en het verbeteren van de opleiding en training van medische teams in fotodynamische concepten, in het bijzonder wat betreft indicaties en klinische protocollen.

Op basis van deze aspecten werd een Braziliaans programma opgezet voor PDT van oppervlakkig BCC. Hiervoor hebben we een model gekozen dat publieke en private belangen combineert, waarbij de behoeften worden aangegrepen als kans voor onderzoek, technologische ontwikkeling en commerciële activiteit.

Braziliaans programma en strategieën

Het Braziliaanse programma voor PDT van oppervlakkig BCC wordt gefinancierd door de Braziliaanse Ontwikkelingsbank (BNDES) en ging in 2011 van start. Dit programma wordt gecoördineerd door het São Carlos Instituut voor Natuurkunde van de Universiteit van São Paulo en heeft twee Braziliaanse particuliere partnerbedrijven; MMOptics is verantwoordelijk voor het apparaat, en PDT Pharma produceert de ALA- en MAL-verbindingen.

De hoofddoelen van deze multicenter klinische studie waren (1) evaluatie van de PDT-respons met behulp van het Braziliaanse apparaat en geneesmiddelen, (2) vestiging van PDT-centra in verschillende regio's, en (3) verspreiding van PDT onder artsen. Binnen deze drie hoofddoelen werden andere specifieke doelstellingen vastgesteld, zoals het vergelijken van de haalbaarheid en de werkzaamheid voor tumorcontrole van PDT tussen een ervaren en een onervaren centrum, en het evalueren van de PDT-respons afhankelijk van tumorlocatie en huidfototypes, onder andere.

Onze strategie voor een groter succespotentieel was het formeren van een multidisciplinair team met de verschillende expertise en ervaring die nodig zijn voor de uitvoering van het project: artsen, natuurkundigen, chemici, apothekers, verpleegkundigen en ingenieurs. Vanaf het begin was de samenwerking met het Amaral Carvalho Kankerziekenhuis essentieel voor de klinische studie. Dr. Ana Gabriela Salvio, dermatoloog, is de verantwoordelijke arts voor het project, en de multicenter studie is goedgekeurd door de Braziliaanse Nationale Ethische Commissie voor Mensgebonden Onderzoek (CONEP, Comissão Nacional de Ética em Pesquisa) en door lokale institutionele medisch-ethische toetsingscommissies.

Momenteel zijn er 70 PDT-eenheden geïnstalleerd in 20 Braziliaanse deelstaten, 9 centra in Latijns-Amerika en 1 in Europa (Schotland). De oprichting van elke PDT-eenheid omvatte training van het lokale team in het klinische protocol en het gebruik van het apparaat. Basisconcepten over PDT-mechanismen, licht-weefselinteracties en het biosynthetische metabolisme van ALA-protoporfyrine worden besproken. Het klinische protocol, indicaties, mogelijke bijwerkingen en risico's, en praktijkoefening met PDT-apparatuur komen eveneens aan bod tijdens de training. De behandeling van twee patiënten met niet-infiltratieve BCC-laesies wordt uitgevoerd, zodat het medische team alle procedurestappen kan observeren en bespreken samen met gespecialiseerde medewerkers van onze groep. De training wordt afgesloten met het bespreken van eventuele resterende vragen of andere opmerkingen, en het lokale team ontvangt ondersteunend educatief materiaal met de hand-out van het klinische protocol. Een open communicatie wordt gestimuleerd voor frequente bespreking van patiëntindicatie en follow-up. Gevraagd wordt om elke drie maanden een rapport naar de hoofdonderzoeker te sturen.

In dit Braziliaanse programma voor de multicenter klinische studie worden alleen BCC-laesies met een diameter tot 20 mm en een diepte tot 2 mm geïncludeerd, en het verkorte MAL-PDT-protocol wordt weergegeven in fig. 1. Het is interessant op te merken dat het vastgestelde protocol gebruikmaakt van fluorescentiegeleide behandeling, waarvan is aangetoond dat het een geoptimaliseerd resultaat mogelijk maakt.

Stroomschema van het verkorte klinische MAL-PDT-protocol dat wordt gebruikt in het Braziliaanse multicenterprogramma, van voorbereiding van de laesie en incubatie met crème via fluorescentiegeleide belichting tot follow-upevaluatie
Fig. 1 Schematische weergave van het onderzochte verkorte klinische protocol in het Braziliaanse programma

Productie van ALA en MAL

Zoals eerder vermeld, hebben 5-aminolevulinezuurhydrochloride (ALA) en esterderivaten daarvan, zoals methyl-5-aminolevulinaathydrochloride (MAL), een bijzondere plaats ingenomen in PDT-behandelingen, niet omdat ze fotosensitizers zijn, maar omdat ze bekende directe biosynthetische precursoren zijn van protoporfyrine IX in cellen, dat bij ALA-derivaten de werkelijke fotosensitizer is. Wanneer ALA of esterderivaten daarvan worden gebruikt als topische crèmeformuleringen, wordt in principe na 1–2 uur accumulatie van protoporfyrine IX waargenomen, waardoor lokale PDT-behandelingen met rood licht (630 nm) kunnen worden toegepast (Kennedy et al. 1990). Het biosynthetische mechanisme van productie en accumulatie van protoporfyrine IX is momenteel goed vastgesteld, waarbij de overmaat aan ALA in de cellen ook remming van sommige stappen voor de heemproductie kan bevorderen, wat resulteert in gelokaliseerde accumulatie van protoporfyrine IX (Fig. 2) (Kennedy et al. 1990).

Biosynthetische route van de heemgroep, waarbij omzetting van ALA via porfobilinogeen en protoporfyrine IX in heem wordt getoond
Fig. 2 Biosynthese van de heemgroep

Deze alternatieve methode werd in 1990 in de literatuur geïntroduceerd door Kennedy en collega's (Kennedy et al. 1990), en sinds deze ontdekking is er een opmerkelijke toename van PDT-indicaties ontstaan. Het is belangrijk te benadrukken dat deze behandeling de mogelijkheid bood om veel lokale behandelingen uit te voeren met alleen gelokaliseerde fotosensibiliteit in plaats van de algehele huid- en ooggevoeligheid die wordt veroorzaakt door systemische toediening. Veel wetenschappers beschouwen lokale fotosensibiliteit als een van de belangrijkste voordelen van deze techniek; het belangrijkste is echter de veiligheid van de behandelingen. Systemische geneesmiddelen kunnen bijwerkingen veroorzaken, omdat er complexe vraagstukken bij betrokken zijn. Een aantal protocollen moet in overweging worden genomen voordat een nieuw systemisch geneesmiddel als goedgekeurd medicijn wordt aangewezen, waarbij niet alleen de effecten van het geneesmiddel moeten worden bestudeerd, maar ook het effect van metabolieten, de populatievariabiliteit en vele andere factoren.

ALA-PDT heeft onmiskenbaar het potentieel om in te grijpen tegen veel bacteriële en schimmelaandoeningen, precancereuze laesies, BCC, condylomen door humaan papillomavirus (HPV) en cervicale intra-epitheliale neoplasie, en kan ook dienen als fluorescente marker bij kankerdiagnose (Tetard et al. 2014; Gold and Goldman 2004; Fotinos et al. 2006). Een ander groeiend toepassingsgebied voor ALA-PDT is de dermatologie. PDT is in wezen een techniek om cellulaire schade te veroorzaken. Daarom is het gebruik van ALA in de dermatologie goed ingeburgerd, omdat veel ontstekingsprocessen kunnen worden behandeld, waarbij abnormale cellen selectief worden geëlimineerd en ook pathogene micro-organismen in huidinfecties worden gedood.

Gedurende de afgelopen 25 jaar hebben ALA-PDT-protocollen onmiskenbaar bewezen nuttig te zijn voor veel behandelingen; daarom luidt de belangrijkste vraag die wij hebben: waarom is ALA-PDT geen routinematige behandeling in ziekenhuizen en klinieken?

Dit is een zeer complexe vraag, omdat veel factoren een rol spelen. Economisch gezien kunnen ALA-therapieën miljoenen Amerikaanse dollars vertegenwoordigen, wat een grote markt inhoudt. Anderzijds hebben grote farmaceutische bedrijven zich jarenlang systematisch gericht op de ontwikkeling van systemische geneesmiddelen en miljoenen dollars uitgegeven aan onderzoek naar kankergeneesmiddelen (chemotherapeutica), en iemand moet de rekening betalen. Het is echter het belangrijkst om de top van de piramide, de artsen, ervan te overtuigen dat PDT-behandelingen verschillende voordelen bieden en kunnen bijdragen aan verbetering van de gezondheid over de hele wereld. Zoals de apotheker direct verantwoordelijk is voor het promoten van vrij verkrijgbare geneesmiddelen in de apotheek, bijvoorbeeld vitaminen en energiesupplementen, zijn artsen eveneens cruciaal voor de verspreiding en het succes van PDT, en zij zouden de eersten moeten zijn die ervan overtuigd zijn dat PDT daadwerkelijk effectief is. Maar nogmaals, het is geen eenvoudige opdracht en er zijn veel kwesties bij betrokken.

Gelukkig is de verspreiding van PDT-behandelingen over de hele wereld toegenomen en heeft Brazilië zeer nuttige bijdragen op dit gebied geleverd. Een succesvol voorbeeld is het werk ontwikkeld door het Optics and Photonics Research Center (CEPOF) aan de Universiteit van São Paulo in São Carlos en door twee Braziliaanse geassocieerde bedrijven, namelijk PDT Pharma en MMOptics. MMOptics begon vele jaren geleden met de productie van optische apparatuur, en PDT Pharma is het jongste initiatief in Latijns-Amerika dat zich bezighoudt met de synthese van fotosensitizers en fotogeneesmiddelen (Fig. 3). Beide bedrijven zetten zich momenteel in om protocollen en commerciële oplossingen vast te stellen waarbij de fotogeneeskunde-crème en het lichtapparaat onderling worden gecombineerd.

Interieur van een van de laboratoria van PDT Pharma die worden gebruikt voor de synthese van fotosensitizers en fotogeneesmiddelen
Fig. 3 Een van de laboratoria van PDT Pharma – met toestemming van het bedrijf

Een van de belangrijkste uitdagingen voor beide bedrijven is om deze technologie aantrekkelijk te maken gezien de kosten van PDT, en dit heeft veel investeringen en werk gevergd. PDT Pharma ontstond als een spin-offbedrijf vanwege de behoefte aan een leverancier die ALA en derivaten daarvan kon aanbieden tegen een haalbare prijs en rekening houdend met de economische realiteit in Latijns-Amerika. De eerste uitdaging was het opzetten van een faciliteit voor de synthese van ALA en derivaten daarvan die voldeed aan alle farmaceutische eisen, van de productie van actieve farmaceutische ingrediënten (API) tot de formulering van een nieuwe crème, met inachtneming van alle octrooikwesties en de internationaal beschermde markt. Sindsdien zijn bijna zeven jaar verstreken, en volgens informatie van PDT Pharma zal begin 2017 een complete oplossing technisch beschikbaar zijn voor de markt.

Het voorbeeld van PDT Pharma is zeer nuttig om de eerdere bespreking te illustreren, waarin we melding maakten van de moeilijkheid om PDT-behandelingen populairder en toegankelijker te maken voor mensen als gevolg van bureaucratie en economische barrières. Uiteraard begrijpen wij als wetenschappers ook volledig de marktkwesties en de omvang van de zakelijke markt die systemische geneesmiddelen kunnen betekenen, en het is geenszins de bedoeling van het PDT-team/de bedrijven om zich daartegen te verzetten. In dit geval is het belangrijk te vermelden dat beide bedrijven zich toeleggen op het dichter bij mensen brengen van PDT die gezondheidszorg nodig hebben, waardoor alternatieve oplossingen mogelijk worden, vooral voor gebruikers van de publieke gezondheidszorg.

Ontwikkeling van het PDT-apparaat

Voor zover ons bekend was LINCE (MMOptics, São Carlos, Brazilië) het eerste beschikbare commerciële systeem voor PDT met een grootveld-fluorescentievizier en belichtingsprobe gecombineerd in hetzelfde apparaat (Fig. 4). De ontwikkeling van dit apparaat werd uitgevoerd door onze groep aan de Universiteit van São Paulo en MMOptics, gefinancierd door de Braziliaanse financieringsautoriteit voor studies en projecten (FINEP, Financiadora de Estudos e Projetos), een federale overheidsorganisatie van het Ministerie van Wetenschap, Technologie en Innovatie.

Draagbaar LINCE PDT-apparaat van MMOptics, een duaal systeem dat een grootveld-fluorescentievizier en een belichtingsbehandelingsprobe combineert
Fig. 4 LINCE PDT-apparaat. Het draagbare duale systeem combineert het gebruik van een grootveld-fluorescentievizier en de belichtingsbehandelingsprobe

De belangrijkste technische kenmerken van het PDT-systeem worden weergegeven in tabel 1. LINCE is een draagbaar apparaat met twee probes, een voor fluorescentievisualisatie en een voor PDT-belichting. Beide probes hebben op LED gebaseerde lichtbronnen en optische componenten om een uniform belichtingsgebied te verschaffen. Het systeem bevat een fotodetector op het voorpaneel voor controle van de irradiantie en een elektronisch vizier en drukknoppen voor de selectie van irradiantie en belichtingstijd.

Tabel 1 Belangrijkste specificaties en technische kenmerken van LINCE (2011)
Apparatuur
Ingangsspanning100–240 V/50–60 Hz
Elektrische classificatie (EN 60601-1)Klasse II, type B
Bedrijfsmodus: behandelingsprobeContinu
Bedrijfsmodus: evidencer-probe (fluorescentie)Onderbroken (aan, 15 min) of (uit, 2 uur)
Diameter behandel-LED-vlek(20 ± 2) mm
Diameter fluorescentie-LED-vlek(20 ± 2) mm
Golflengte behandel-LED(630 ± 10) nm
Golflengte fluorescentie-LED(400 ± 10) nm
Irradantieniveaus behandel-LED50, 75, 125 en 150 mW/cm2 ± 20%
Iradiantie fluorescentie-LEDMaximaal 40 mW/cm2 ± 20%
Beschermende bril1 (evidencer), 2 (behandeling)

Een van de belangrijkste beperkingen van het gebruik van ALA of MAL als topisch prodrug is de variabiliteit in de productie van protoporfyrine IX (PpIX) als gevolg van oppervlakte- en metabolische verschillen van de tumorlaesies. Bijgevolg kan de resulterende PpIX-productie zeer heterogeen zijn, wat leidt tot een algemeen ineffectieve PDT-respons. Het is niet mogelijk de adequate PpIX-concentratie en -verdeling in de tumor te voorspellen, maar monitoring van de weefselfluorescentie kan worden gebruikt om indirect de aanwezigheid van PpIX aan te tonen. De autofluorescentie van de huid vertoont een hogere emissie in het groene spectrum, de kankerlaesie vertoont verminderde autofluorescentie, en PpIX zendt rode fluorescentie uit. De mogelijkheid om de productie van PpIX kwalitatief te beoordelen is een groot voordeel voor de arts om te evalueren of deze PDT-stap op adequate wijze heeft plaatsgevonden. Indien er na de incubatietijd met de crème geen PpIX-productie is of indien deze heterogeen is, zal de resulterende fotodynamische respons gering zijn. In dat geval dient de arts de voorbereiding van de laesie of zelfs de daaropvolgende belichting opnieuw te evalueren.

Een andere relevante klinische informatie die kan worden verkregen met behulp van grootveld-fluorescentiebeeldvorming, is de analyse van de resulterende fotobleaching na voltooiing van de belichtingsblootstelling (Fig. 1, stappen 6 en 8). Dit is een kwalitatieve evaluatie van de geïnduceerde fotodynamische reactie, aangezien er een directe correlatie bestaat tussen de PpIX-fotobleaching en de productie van singletzuurstof. De PpIX-fotobleaching kan worden beoordeeld aan de hand van de afgenomen rode fluorescentie in vergelijking met de rode emissie vóór belichting.

Algehele gedeeltelijke resultaten van de multicenterstudie

Vanaf het begin van de PDT-toepassingen in deze multicenter klinische studie in maart 2011 tot juni 2015 werden ongeveer 4.000 BCC-laesies behandeld volgens het voorgestelde protocol. Deze database wordt voortdurend bijgewerkt met de deelrapporten van de PDT-eenheden. Gedeeltelijke resultaten zijn reeds gepubliceerd (Ramirez et al. 2014; Blanco et al. 2015; Buzzá et al. 2016), maar de belangrijkste tot nu toe geëvalueerde resultaten tonen aan dat het onderzochte MAL-PDT-protocol effectief is voor meer dan 85% van de behandelde laesies (volledige tumorrespons in een punchbiopt 30 dagen na behandeling). Een belangrijk kenmerk werd waargenomen bij het beschouwen van het volledige responspercentage; wanneer de PDT werd uitgevoerd door een ervaren dermatoloog, konden de percentages 95% bereiken, maar voor degenen zonder eerdere ervaring waren de behaalde percentages lager. Onze hypothese, gebaseerd op analyse van de behandelde gevallen, is dat ervaren artsen restrictiever zijn in de MAL-PDT-indicatie, omdat zij reeds weten welke laesies beter zullen reageren. Dit feit wijst op het belang van training en van een nauwere follow-up van het medische team, in het bijzonder bij het bespreken van de laesieselectie.

Er was slechts één melding van een onverwachte bijwerking, waarbij een patiënt met een laesie op de neus na de eerste PDT-sessie een matige/ernstige ontsteking vertoonde. Deze werd onder controle gebracht met een topische corticosteroïdcrème, maar verhinderde de tweede sessie op de zevende dag.

In het PDT-centrum van het Amaral Carvalho Kankerziekenhuis werd een dubbelblind onderzoek uitgevoerd onder 600 patiënten, waarbij de behandelwerkzaamheid van ALA-PDT, MAL-PDT en chirurgie werd vergeleken. De klinische stappen werden voltooid; de resultaten worden geanalyseerd en zullen in een wetenschappelijk artikel worden gepresenteerd.

Niet-oncologische protocollen

Om de werkzaamheid van fotodiagnostiek en PDT voor de behandeling van potentieel maligne laesies te evalueren, maar ook om protocollen te ontwikkelen voor lokale inactivering van micro-organismen in geïnfecteerde laesies, werd eveneens ander onderzoek en instrumentatieontwikkeling uitgevoerd. Voorbeelden van beoogde potentieel maligne laesies zijn condylomata acuminata door humaan papillomavirus (HPV) bij vrouwen (Inada et al. 2012) en actinische cheilitis (Takahama et al. 2013), en lopende klinische studies betreffen cervicale intra-epitheliale neoplasie (CIN), actinische keratose en veldkankerisatie.

Met betrekking tot fotodynamische therapie voor infectieziekten hebben onze groep en samenwerkingspartners protocollen onderzocht en vastgesteld voor onychomycose (Silva et al. 2013), prothese-stomatitis (Mima et al. 2011), pythiosis (Pires et al. 2012, 2014), faryngitis en geïnfecteerde huidulcera.

Slotbeschouwingen

Fotodynamische therapie heeft effectieve resultaten laten zien voor de lokale behandeling van kanker en geïnfecteerde laesies. Hoewel PDT verschillende voordelen biedt ten opzichte van chirurgische resectie voor de behandeling van oppervlakkig BCC, wordt wijdverbreid gebruik ervan verhinderd door beperkingen, voornamelijk gezien de kosten van het belichtingsapparaat en de fotogeneesmiddelverbinding. In Brazilië konden wetenschappers, clinici en technologiebedrijven via een nationaal programma gefinancierd door BNDES (Braziliaanse Ontwikkelingsbank) samenwerken om een multicenter klinische studie op te zetten. De behaalde resultaten toonden aan dat de PDT-protocollen een vergelijkbare respons geven als de protocollen die in de literatuur met buitenlandse geneesmiddelen en apparaten worden gepresenteerd. Bij analyse van de resultaten en vergelijking van de gevestigde centra kon het belang worden afgeleid van training van het medische team en van nauwer toezicht op onervaren teams. De juiste indicatie voor MAL-PDT was de belangrijkste factor die bijdroeg aan hogere volledige responspercentages, hetgeen voornamelijk werd waargenomen in centra met aantoonbare eerdere ervaring met PDT. Dit programma leidde tot de implementatie van 70 PDT-centra, waaronder centra in laagcomplexe klinische voorzieningen.

Kernboodschappen

  1. Het Braziliaanse programma om PDT-centra te implementeren met behulp van nationale technologie wordt gepresenteerd.
  2. Een klinisch MAL-PDT-protocol werd getest in 70 centra voor de behandeling van oppervlakkig BCC.
  3. Het belichtingsapparaat heeft een duaal platform: een grootveld-fluorescentievizier en een belichtingsprobe, beide met op LED gebaseerde lichtbronnen.
  4. De volledige tumorrespons bedroeg 90% bij ervaren teams en ongeveer 65% bij teams zonder enige eerdere ervaring met PDT. De onjuiste indicatie van sommige laesies was de belangrijkste factor die aan deze lagere respons werd toegeschreven.

Dankwoord

De auteurs zijn veel dank verschuldigd voor de financiële ondersteuning door BNDES en FINEP; de samenwerking met MMOptics en PDT Pharma; de institutionele steun van de Universiteit van São Paulo, de Federale Universiteit van São Carlos en het Amaral Carvalho Kankerziekenhuis; en ons Braziliaanse team van onderzoekers en promovendi dat zich intensief heeft ingezet om dit programma te realiseren: Ana Gabriela Salvio, Natalia Mayumi Inada, Lilian Tan Moriyama, José Dirceu Vollet-Filho, Clovis Grecco, Dora Patricia Ramirez, Kate Cristina Blanco, Hilde Harb Buzzá, Cintia Teles Andrade, Layla Pires, Ana Paula Silva, Mirian Stringasci, Daniel Bonini, Ana Elisa Serafim Jorge, Mariana Torres Carvalho en Sebastião Pratavieira. Speciale dank ook aan de technici van de partnerbedrijven, Luiz Antonio de Oliveira, Anderson Zanchin en Rodrigo Costa e Silva.

Referenties

Andrade CT, Vollet-Filho JD, Salvio AG, Bagnato VS, Kurachi C. Identification of skin lesions through aminolaevulinic acid-mediated photodynamic detection. PD PDT. 2014;11:409–15. doi:10.1016/j.pdpdt.2014.05.006.

Bagnato VS, Kurachi C, Ferreira J, Marcassa LG, Sibata CH, Allison RR. PDT experience in Brazil: a regional profile. PDD PDT. 2005;2:107–18.

Blanco KC, Moriyama LT, Inada NM, Salvio AG, Menezes PFC, Leite EJS, Kurachi C, Bagnato VS. Fluorescence guided PDT for optimization of the outcome of skin cancer treatment. Front Phys. 2015;3:30. doi:10.3389/phy.2015.00030.

Buzzá HH, Silva AP, Vollet-Filho JD, Ramirez DP, Trujillo JR, Inada NM, Moriyama LT, Kurachi C, Bagnato VS. Photodynamic therapy: progress toward a scientific and clinical network in Latin America. Photodiagn Photodyn Ther. 2016. doi:10.1016/j.pdpdt.2015.08.004.

Ferreira J, Kurachi C, Moriyama LT, Menezes PFC, Perussi JR, Sibata C, Zucoloto S, Castro-e-Silva Jr O, Bagnato VS. Correlation between the photostability and photodynamic efficacy for different photosensitizers. Las Phys Lett. 2006;3(2):91–5. doi:10.1002/lapl.200510057.

Ferreira J, Moriyama LT, Kurachi C, Sibata C, Castro-e-Silva Jr O, Zucoloto S, Bagnato VS. Experimental determination of threshold dose in photodynamic therapy in normal rat liver. Las Phys Lett. 2007;4(6):469–75. doi:10.1002/lapl.200710014.

Fotinos N, Campo MA, Popowycz F, Gurny R, Lange N. 5-aminolevulinic acid derivatives in photomedicine characteristics application and perspectives. Photochem Photobiol. 2006;82:994–1015.

Gold MH, Goldman MP. 5-aminolevulinic acid photodynamic therapy: where we have been and where we are going. Dermatol Surg. 2004;30:1077–83.

Hu Y, Huang X, Lu S, Hamblin MR, Mylonakis E, Zhang J, Xi L. Photodynamic therapy combined with terbinafine against chromoblastomycosis and the effect of PDT on Fonsecaea monophora in vitro. Mycopathol. 2015;179:103–9. doi:10.1007/s11046-014-9828-3.

Inada NM, Costa MM, Guimarães OCC, Ribeiro ES, Kurachi C, Quintana SM, Lombardi W, Bagnato VS. Photodiagnosis and treatment of condyloma acuminatum using 5-aminolevulinic acid and homemade devices. PD PDT. 2012;9:60–8. doi:10.1016/j.pdpdt.2011.09.001.

Issa MCA, Piñero-Maceira J, Vieira MTC, Olej B, Mandarim-De-Lacerda CA, Luiz RR, Manela-Azulay M. Photorejuvenation with topical methyl aminolevulinate and red light: a randomized, prospective, clinical, histopathologic, and morphometric study. Dermatol Surg. 2010;36:39–48. doi:10.1111/j.1524-4725.2009.01.385x.

Kennedy JC, Pottier RH, Pross DC. Photodynamic therapy with endogenous protoporphyrin IX: basic principles and clinical experience. J Photochem Photobiol B. 1990;6:143.

Lehmann P. Methyl aminolaevulinate-photodynamic therapy: a review of clinical trials in the treatment of actinic keratoses and nonmelanoma skin cancer. Brit J Dermatol. 2007;156:793–801. doi:10.1111/j.1365-2133.2007.07833.x.

LINCE (Light in Cell) Evidence photodynamic therapy. Instructions for use, 2011. MMOptics at eng.mmo.com.br.

Ma Y, Liu Y, Wang Q, Ren J, Xiang L. Prospective study of topical 5-aminolevulinic acid photodynamic therapy for the treatment of severe adolescent acne in Chinese patients. J Dermatol. 2015;42:504–7. doi:10.1111/j.136-8138.12836.

Melo CAS, Kurachi C, Grecco C, Sibata CH, Castro-e-Silva O, Bagnato VS. Pharmacokinetics of photogem using fluorescence monitoring in Wistar rats. Photochem Photobiol B. 2004;73:182–8.

Mima EWGO, Pavarina AC, Silva MM, Ribeiro DG, Vergani CE, Kurachi C, Bagnato VS. Denture stomatitis treated with photodynamic therapy: five cases. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol Endod. 2011;112:602–8. doi:10.1016/j.tripleo.2011.05.019.

Monfrecola G, Procaccini EM, Bevilacqua M, Manco A, Calabro G, Santoianni P. In vitro effect of 5-aminolaevulinic acid plus visible light on Candida albicans. Photochem Photobiol Sci. 2004;3:419–22. doi:10.1039/b3156.29j.

Morton CA, McKenna KE, Rhodes LE. Guidelines for topical photodynamic therapy: update. Brit J Dermatol. 2008;159:1245–66. doi:10.1111/j.1365-2133.2008.08882.x.

Pires L, Bosco SMG, Silva Jr NF, Kurachi C. Photodynamic therapy for pythiosis. Vet Dermatol. 2012;24:130–e30. doi:10.1111/j.1356-3164.2012.01112x.

Pires L, Bosco SMG, Baptista MS, Kurachi C. Photodynamic therapy in Pythium insidiosum – an in vitro study of the correlation of sensitizer localization and cell death. PLoS One. 2014;9(1):e85431. doi:10.1371/journal.pone.0085431.

Ramirez DP, Kurachi C, Inada NM, Moriyama LT, Salvio AG, Vollet-Filho JD, Pires L, Buzzá HH, Andrade CT, Grecco C, Bagnato VS. Experience and BCC subtypes as determinants of MAL-PDT response: preliminary results of a national Brazilian project. PD PDT. 2014;11:22–6. doi:10.1016/j.pdpdt.2013.11.001.

Resources indicatives, Brazilian Ministry of Health at http://tabnet.datasus.gov.br/cgi/deftohtm.exe?idb2012/e02.def. Accessed 8 May 2015.

Sakamoto FH, Izikson L, Tannous Z, Zurakowski D, Anderson RR. Surgical scar remodeling after photodynamic therapy using aminolevulinic acid or its methylester: a retrospective, blinded study of patients with field cancerization. Brit J Dermatol. 2012;166:413–6. doi:10.1111/j.1365-2133.2011.10576x.

Silva AP, Kurachi C, Bagnato VS, Inada NM. Fast elimination of onychomycosis by hematoporphyrin derivative-photodynamic therapy. PD PDT. 2013;10:328–30. doi:10.1016/j.pdpdt.2013.01.001.

Soini EJ, Hallinen T, Sokka A-L, Saarinen K. Cost-utility of first-line actinic keratosis treatments in Finland. Adv Ther. 2015;32:455–76. doi:10.10007/s12325-015-0211-7.

Souza CS, Felicio LBA, Bentley MV, Tedesco AC, Ferreira J, Kurachi C, Bagnato VS. Topical photodynamic therapy for Bowen’s disease of the digit in epidermolysis bullosa. Brit J Dermatol. 2005;153:672–4. doi:10.1111/j.1365-2133.2005.06783.x.

Souza CS, Neves ABS, Felicio LBA, Ferreira J, Kurachi C, Bagnato VS. Optimized photodynamic therapy with systemic photosensitizer following debulking technique for nonmelanoma skin cancers. Dermatol Surg. 2007;33:194–8. doi:10.1111/j.1524-4725.2006.33038x, 207.

Souza CS, Felicio LBA, Arruda D, Ferreira J, Kurachi C, Bagnato VS. Systemic photodynamic therapy as an option for keratoacanthoma centrifugum marginatum treatment. JEADV. 2009a. doi:10.1111/j.1468-3083.2008.02744.x.

Souza CS, Felicio LBA, Ferreira J, Kurachi C, Bentley MVB, Tedesco AC, Bagnato VS. Long-term follow-up of topical 5-aminolaevulinic acid photodynamic therapy diode laser single session for non-melanoma skin cancer. PD PDT. 2009b;6:207–13. doi:10.1016/j.pdpdt.2009.09.001.

Takahama Jr A, Kurachi C, Cosci A, Faustino ISP, Camisasca DR, Fontes KBFC, Pires FR, Azevedo RS. Usefulness of tissue autofluorescence imaging in actinic cheilitis diagnosis. J Biomed Opt. 2013;18(7):076023. doi:10.1007/JBO.18.7.076023.j.

Tetard MC, Vermandel M, Mordon S, Lejeune JP, Reyns N. Experimental use of photodynamic therapy in high grade gliomas: a review focused on 5-aminolevulinic acid. PD PDT. 2014;11:319–30. doi:10.1016/j.pdpdt.2014.04.004.

Zouboulis CC, Desai N, Emtestam L, Hunger RE, Ioannides D, Juhász I, Lapins J, Matusiak Ł, Prens EP, Revuz J, Schneider-Burrus S, Szepietowski JC, van der Zee HH, Jemec GBE. European S1 guideline for the treatment of hidradenitis suppurativa/acne inversa. JEADV. 2015;29:610–44. doi:10.1111/jdv.12966.

This site uses cookies

We use cookies to collect information about how you use this site. We use this information to make the website work as well as possible and improve our services.