Light-Emitting Diode for Acne, Scars, and Photodamaged Skin


Lichtemitterende diode voor acne, littekens en fotobeschadigde huid

Luiza Pitassi Afdeling Dermatologie, Vakgroep Geneeskunde, Staatsuniversiteit van Campinas (UNICAMP), Campinas, SP, Brazilië

Samenvatting

Lichtemitterende-diode therapie werd eind jaren zestig ontdekt, maar wordt pas recent op grote schaal toegepast in de dermatologie voor de behandeling van een breed scala aan huidaandoeningen, waaronder fotoveroudering, littekens en acne. Sinds de introductie van fotobiostimulatie in de geneeskunde zijn de effectiviteit en toepasbaarheid van verschillende lichtbronnen grondig onderzocht. Fotomodulatie met lichtemitterende dioden is een niet-thermische technologie die wordt gebruikt om cellulaire activiteit te moduleren met licht, waarbij de fotonen worden geabsorbeerd door mitochondriale chromoforen in huidcellen. Er zijn verschillende gunstige effecten gerapporteerd van lichtemitterende dioden bij relatief lage intensiteiten, met name bij indicaties waarbij stimulering van genezing, vermindering van pijn en ontsteking, herstel van functie en huidverjonging vereist zijn. De lichtemitterende-diode therapie is veilig, niet-toxisch en niet-invasief, zonder bijwerkingen die in de gepubliceerde literatuur zijn gemeld.

Trefwoorden  Lichtemitterende diodenFotobiostimulatieFotomodulatieLaag-niveau lichttherapieNiet-thermische technologieCellulaire activiteitMitochondriale chromoforenOntstekingHerstel van functieAcneLittekensHuidverjongingFotobeschadigde huid

Inleiding

Lichttherapie wordt al duizenden jaren in veel culturen gebruikt als therapeutische modaliteit voor de behandeling van verschillende gezondheidsproblemen (Barolet 2008). Fotobiomodulatie, ook wel laag-niveau lichttherapie (LLLT) genoemd, is een medische techniek waarbij blootstelling aan laag-niveau laserlicht of lichtemitterende dioden (LED's) de cellulaire functie stimuleert, wat leidt tot gunstige klinische effecten (Dincer 2000).

De lichtemitterende diode (LED) is een halfgeleiderapparaat dat beschikbaar is bij golflengten variërend van ultraviolet (UV) tot zichtbaar tot nabij-infrarood (NIR) en dat elektrische stroom omzet in een niet-coherente nauwe bandbreedte van het elektromagnetische spectrum. LED lijkt een breed scala aan toepassingen te hebben in de dermatologie. Vanwege de combinatie van een hoge mate van penetratie in de huid en absorptie door componenten van de ademhalingsketen, is licht in het spectrale bereik van 600 tot 1300 nm nuttig voor het bevorderen van wondgenezing, vermindering van ontsteking, verlichting van pijn en huidverjonging (Anderson en Parrish 1981; Barolet et al. 2009).

LED is geen ablatief of thermisch mechanisme, maar eerder een fotochemisch effect vergelijkbaar met fotosynthese in planten, waarbij het licht wordt geabsorbeerd en een chemische verandering teweegbrengt. Fototherapie wordt gekenmerkt door het vermogen om fotobiologische processen in cellen te induceren. De effectieve weefselpenetratie van licht en de specifieke golflengte van licht die door fotoacceptoren wordt geabsorbeerd, zijn twee van de belangrijkste parameters waarmee rekening moet worden gehouden bij lichttherapie (Huang et al. 2011).

LED heeft een bijkomend voordeel ten opzichte van lasers, omdat ze de mogelijkheid bieden om golflengten te combineren met een reeks van verschillende afmetingen, waardoor een breder scala aan weefseltypen wordt gestimuleerd. LED verspreidt zich over een groter oppervlak dan de meeste lasers en kan worden gebruikt waar grote gebieden worden behandeld, wat resulteert in kortere behandeltijden (Barolet 2008).

De LED werd eind jaren zestig uitgevonden, maar wordt pas recent op grote schaal toegepast in de dermatologie. In de afgelopen vijftien jaar hebben een beter begrip van fotobiologie en een toegenomen vraag naar minimaal invasieve maar effectieve dermatologische behandelingen geleid tot een groeiende interesse in LED-apparaten (Opel et al. 2015).

LED-fotomodulatie kan zowel alleen als in combinatie met verschillende verjongingsprocedures worden gebruikt. In de dermatologie heeft LED gunstige effecten op rimpels, acnelittekens, hypertrofische littekens en genezing van brandwonden en kan het UV-schade verminderen, zowel als behandeling als als profylactische maatregel (Vecchio et al. 2013).

LED-fotobiomodulatie is de nieuwste categorie niet-thermische lichttherapieën en een effectief alternatief voor verschillende medische behandelingen, zonder bijwerkingen die in de gepubliceerde literatuur zijn gemeld bij correct gebruik.

Geschiedenis

De voordelen van zonlicht bij de behandeling van huidaandoeningen werden al gebruikt als de vroegste vorm van lichttherapie in het oude Egypte, India en China (Barolet 2008). In 1904 won Niels Finsen de Nobelprijs voor Fysiologie en Geneeskunde voor zijn werk over het gebruik van booglampen voor de behandeling van cutane tuberculose en rood licht om littekens door pokken te voorkomen (Hamblin et al. 2015).

Laag-niveau laser(licht)therapie (LLLT), ook wel fotobiomodulatie genoemd, werd eind jaren zestig ontdekt door de chirurg Endre Mester in Boedapest, Hongarije.

Mester begon een reeks laserexperimenten om het carcinogene potentieel van lasers te beoordelen door een laag-energetische robijnrode laser (694 nm) te gebruiken bij muizen. Tot Mester's verrassing veroorzaakte de laser geen kanker, maar verbeterde het de haargroei rond het geschoren gebied op de rug van het dier. Dit was de eerste demonstratie van fotobiostimulatie (Mester et al. 1968; Barolet 2008; Avci et al. 2013).

In de jaren negentig ontwikkelde de National Aeronautics and Space Administration (NASA) LED's die een zeer nauw spectrum van licht produceerden, wat op zijn beurt de eerste klinische toepassingen mogelijk maakte (Calderhead 2007). De toepassing van lichttherapie met behulp van NASA-LED's zal de medische zorg die beschikbaar is voor astronauten op langdurige ruimtemissies aanzienlijk verbeteren. NASA-LED's stimuleren de fundamentele energieprocessen in de mitochondriën (energiecompartimenten) van elke cel, met name wanneer nabij-infrarood licht wordt gebruikt om de kleurgevoelige chemicaliën (chromoforen, cytochroomsystemen) binnenin te activeren. NASA-LED-arrays hebben al op Space Shuttle-missies gevlogen voor onderzoek naar plantengroei.

De Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) heeft menselijke proeven goedgekeurd. Het gebruik van lichttherapie met LED's is een benadering om de snelheid van wondgenezing in de microzwaartekrachtomgeving te helpen verhogen, waardoor het risico wordt verkleind dat behandelbare verwondingen tot missierampen leiden (Whelan et al. 2000).

Whelan et al. hebben de LED gebruikt die oorspronkelijk was ontwikkeld voor NASA-experimenten naar plantengroei in de ruimte om de effecten van behandeling met nabij-infrarood licht op wonden te beoordelen in een genetisch diabetisch muizenmodel, en hebben gevonden dat bepaalde weefselregenererende genen significant worden opgereguleerd na LED-behandeling.

Door NASA ontwikkelde LED's bieden een effectief alternatief voor lasers. Deze dioden kunnen worden geconfigureerd om meerdere golflengten te produceren; kunnen worden gerangschikt in grote, platte arrays (waardoor grote wonden kunnen worden behandeld); en produceren geen warmte. Het is ook belangrijk op te merken dat LED-lichttherapie door de FDA is aangemerkt als een behandeling met geen significant risico (Whelan et al. 2003).

In de periode van bijna vijftig jaar sinds Mester's ontdekking is het aantal ziekten en aandoeningen dat effectief met LLLT kan worden behandeld exponentieel gegroeid. Niet langer beperkt tot wondgenezing, pijn en ontsteking, kunnen veel belangrijke orgaansystemen van het lichaam, zoals het hart, de hersenen, de ogen, het ruggenmerg, het spijsverteringskanaal en de luchtwegen, baat hebben bij lichttherapie, mits de juiste lichtbron, parameters en toedieningsmethoden worden gebruikt (Hamblin et al. 2015).

Werkingsmechanismen

LED's zijn complexe halfgeleiders die elektrische stroom omzetten in onsamenhangend nauwspectrumlicht. Fototherapie is gebaseerd op de directe overdracht van invallende fotonenergie tussen de binnenkomende fotonen en de cellulaire energiepool, wat resulteert in een levensvatbare klinische reactie, maar zonder warmte of schade (Calderhead et al. 2015). Het basismechanisme voor fototherapie omvat absorptie van de invallende fotonenergie (fotoreceptie), transductie en amplificatie van het signaal in het doelwit, gevolgd door een fotorespons (Karu 1999).

Fotobiomodulatie wordt geacht fibroblastproliferatie, collageensynthese, groeifactoren en extracellulaire matrixproductie te stimuleren en de cutane microcirculatie te verbeteren door activering van het mitochondriale ademhalingssysteem van de cellen (Lee et al. 2007a).

LED-fotomodulatie heeft een effect op de menselijke huid dat niet-thermisch is en hoogstwaarschijnlijk wordt gemedieerd door mitochondriale cytochroomlichtabsorptie, in het bijzonder cytochroom c-oxidase (CCO), dat zich in de ademhalingsketen bevindt. Dit complexe enzym heeft twee verschillende heemcentra en twee verschillende kopercentra, die elk kunnen worden gereduceerd of geoxideerd, wat het absorptiespectrum beïnvloedt. Bijgevolg vindt een cascade van gebeurtenissen plaats in de mitochondriën, wat leidt tot biostimulatie van verschillende processen (Mahmoud et al. 2008; Avci et al. 2013; Weiss et al. 2005).

Het mechanisme van LLLT is de absorptie van rood en nabij-infrarood licht door chromoforen die aanwezig zijn in de eiwitcomponenten van de ademhalingsketen in mitochondriën (Mahmoud et al. 2008). Het belangrijkste therapeutische doelwit voor de zichtbare lichtgolflengten is het cytochroom c-oxidase-enzym in de mitochondriale ademhalingsketen in de doelcellen, wat resulteert in een fotochemisch geïnduceerde cascade die leidt tot de productie van adenosinetrifosfaat (ATP) en uiteindelijke cellulaire fotoactivatie (Karu 2007).

Activering van de ademhalingsketen is het centrale punt en kan plaatsvinden door een wijziging in redoxeigenschappen, versnelling van elektronenoverdracht, vorming van reactieve zuurstofsoorten, evenals inductie van lokale tijdelijke verwarming van absorberende chromoforen. Dit leidt tot verhoogde cellulaire metabolische activiteit door doelcellen, zoals verhoogd ATP, modulatie van reactieve zuurstofsoorten, de inductie van transcriptiefactoren, wijziging van collageensynthese en stimulering van angiogenese (Barolet 2008; Weiss et al. 2005; Opel et al. 2015).

Activering van componenten van de ademhalingsketen stimuleert de expressie van genen die verband houden met cellulaire migratie en proliferatie, veranderingen in cellulaire homeostase, wijzigingen in ATP- of cAMP-niveaus, modulatie van DNA- en RNA-synthese, wijzigingen in membraanpermeabiliteit, alkalisatie van het cytoplasma en depolarisatie van het celmembraan. Het wijzigt ook de productie van groeifactoren en cytokinen (Mahmoud et al. 2008).

LED's lijken het cellulaire metabolisme te beïnvloeden door intracellulaire fotobiochemische reacties teweeg te brengen. Waargenomen effecten omvatten verhoogd ATP, modulatie van reactieve zuurstofsoorten, de inductie van transcriptiefactoren, wijziging van collageensynthese, stimulering van angiogenese en verhoogde bloedstroom (Barolet 2008; Opel et al. 2015). LLLT stimuleert de expressie van genen die verband houden met cellulaire migratie en proliferatie; het wijzigt ook de productie van groeifactoren en cytokinen (Mahmoud et al. 2008; Evans en Abrahamse 2008).

Belangrijke celtypen voor huid- en weefselregeneratie zijn fibroblasten, keratinocyten en immuuncellen (mestcellen, neutrofielen en macrofagen), die kunnen worden gestimuleerd met specifieke golflengten met aanzienlijke weefselpenetratie-eigenschappen (Huang et al. 2011).

LED's zijn kleine, robuuste apparaten die een nauwe band van elektromagnetische straling uitzenden, variërend van ultraviolet tot zichtbare en infrarode golflengten. Uitgezonden licht is beschikbaar bij golflengten variërend van ultraviolet (UV) tot zichtbaar tot nabij-infrarood (NIR) bandbreedte (247–1300 nm). LED verschilt van andere soorten lasers door een lage intensiteit, wat lage temperatuurveranderingen veroorzaakt (Weiss et al. 2005). Een significant verschil tussen lasers en LED's is de manier waarop de lichtenergie wordt afgegeven. Het piekvermogen van LED's wordt gemeten in milliwatts, terwijl dat van lasers wordt gemeten in watts. LED's zorgen voor een veel zachtere afgifte van dezelfde golflengten van licht in vergelijking met lasers en met een aanzienlijk lager energievermogen (Barolet 2008).

Terwijl laserprocedures intensieve nabehandeling en langere hersteltijd vereisen en tot complicaties kunnen leiden, is de LED-therapie een effectieve, veilige en niet-pijnlijke behandeling (Wunsch en Matuschka 2014).

Andere voordelen ten opzichte van lasers zijn de mogelijkheid om golflengten te combineren met een reeks van verschillende afmetingen. LED verspreidt zich over een groter oppervlak dan lasers en kan worden gebruikt waar grote gebieden worden behandeld, wat resulteert in een snellere behandeltijd (Barolet 2008).

De absorptie van rood en nabij-infrarood licht door fotoacceptormoleculen in de ademhalingsketens kan wijziging van de redoxstatus van de cellen veroorzaken en de nucleïnezuursynthese activeren om celproliferatie te versnellen (Karu 1987, 1999).

Verschillende golflengten hebben verschillende chromoforen en kunnen verschillende effecten op weefsel hebben. Golflengten worden vaak aangeduid met de bijbehorende kleur, waaronder blauw (400–470 nm), groen (470–550 nm), rood (630–700 nm) en NIR (700–1200) licht. De diepte van weefselpenetratie is voornamelijk afhankelijk van de golflengte van het licht (Barolet 2008). Golflengten van 630–900 nm kunnen doordringen tot en worden geabsorbeerd door de gehele papillaire dermis.

Voor de beste effecten moet de gebruikte golflengte zorgen voor optimale penetratie van licht in de beoogde cellen of weefsels. Omdat cytochroom c-oxidase de meest waarschijnlijke chromofoor is bij LLLT, worden twee absorpiepieken beschouwd in het rode (~660 nm) en NIR (~850 nm) spectrum (Karu et al. 2005; Barolet 2008).

Analyse van de genexpressieprofielen in menselijke fibroblasten bracht een invloed aan het licht van laag-intensief rood licht met een golflengte van 628 nm op 111 verschillende genen die betrokken zijn bij cellulaire functies, zoals celproliferatie; apoptose; stressrespons; eiwit-, lipide- en koolhydraatmetabolisme; mitochondriaal energiemetabolisme; DNA-synthese en -herstel; antioxidant-gerelateerde functies; en cytoskelet- en cel-celinteractie-gerelateerde functies (Zhang et al. 2003; Wunsch en Matuschka 2014).

Rood licht (golflengtebereik van 620 tot 770 nm), dat deel uitmaakt van het zichtbare lichtspectrum, is in staat om fibroblastgroeifactor te activeren, type 1 procollageen te verhogen, matrix metalloproteinase-9 (MMP-9) te verhogen en MMP-1 van de huidder mis te verlagen vanwege het vermogen om diep door te dringen in de huid tot ongeveer 6 mm; daarom heeft het de voorkeur bij fotodynamische therapie (PDT). Een toename van het aantal fibroblasten en een mild ontstekingsinfiltraat na blootstelling is histologisch aangetoond (Barolet et al. 2009; Issa et al. 2009; Opel et al. 2015).

Rode LED's hebben de diepste weefselpenetratie van de zichtbare golflengten en vertonen een significante vermindering van de epidermisdikte, elastotisch materiaal en het dermale ontstekingsinfiltraat, evenals een toename van collageen en procollageen type I en III in de bovenste dermis. TGF-β is een groeifactor die verantwoordelijk is voor het induceren van collageensynthese door fibroblasten en is significant verhoogd na PDT (Karrer et al. 2013).

Vanwege de diepere lichtpenetratie in de huid heeft rood licht breed de voorkeur bij PDT en kan het ook ontstekingsremmende effecten uitoefenen door de afgifte van ontstekingsfactoren te reguleren. Belangrijke celtypen voor huid- en weefselregeneratie zijn fibroblasten, keratinocyten en immuuncellen (mestcellen, neutrofielen en macrofagen), die kunnen worden gestimuleerd met specifieke golflengten met aanzienlijke weefselpenetratie-eigenschappen (Calderhead et al. 2015).

PDT omvat doorgaans het aanbrengen van een topisch fotosensibilisator zoals 5-aminolevulinezuur (ALA) of zijn methylester (MAL), die wordt geactiveerd door blootstelling aan een zichtbare lichtbron. Na activering van een fotosensibilisator met licht van de juiste golflengte worden reactieve zuurstofsoorten (ROS), met name singletzuurstof, gegenereerd. Als gevolg van de combinatie van licht, fotosensibilisator en weefselzuurstof worden cytotoxische ROS gevormd in zieke weefsels, wat necrose en apoptose van de kwaadaardige en premaligne cellen induceert (Hamblin en Demidova 2006). De oncologische indicaties, actinische keratosen, nodulaire of oppervlakkige BCC's en de ziekte van Bowen zijn goedgekeurde indicaties voor PDT met ALA/MAL (Morton et al. 2002).

PDT bij de behandeling van acne is gebaseerd op het feit dat Propionibacterium acnes endogene porfyrinen bevat, met name coproporfyrine III (Babilas et al. 2005). De module met rood licht wordt gebruikt naast fototherapie met blauw licht om nieuwe weefselgroei te bevorderen, genezing te verbeteren en collageen te stimuleren, waardoor lijntjes en rimpels worden verminderd (Fig. 1).

Patiënt die roodlicht-LED-behandeling op het gezicht ondergaat voor fotobeschadigde huid
Fig. 1 Roodlicht-LED-behandeling voor fotobeschadigde huid (foto uit persoonlijk archief van dr. Luiza Pitassi)

Het gunstige effect van rood licht op wondgenezing kan worden verklaard door verschillende fundamentele biologische mechanismen in overweging te nemen, waaronder de inductie van expressie van cytokinen en groeifactoren zoals VEGF, verantwoordelijk voor de nieuwvorming van bloedvaten die nodig is voor wondgenezing (Hamblin en Demidova 2006).

Nabij-infrarood licht (IR), ook wel monochromatische infraroodenergie genoemd, wordt geacht de bloedsomloop te stimuleren door de afgifte van guanylaatcyclase en stikstofmonoxide te induceren, wat op zijn beurt vasodilatatie en productie van groeifactoren evenals angiogenese bevordert, wat leidt tot daaropvolgende wondgenezing (Karu 1987; Opel et al. 2015) (Fig. 2).

Patiënt die 830 nm nabij-infrarood LED-behandeling ondergaat na ablatieve laserresurfacing
Fig. 2 Behandeling met nabij-infrarood licht (830 nm) na ablatieve laserresurfacing (foto uit persoonlijk archief van dr. Luiza Pitassi)

IR-LED vormt de golfband langer dan 760 nm en kan de huid binnendringen tussen 5 en 10 mm. Nabij-infrarood licht van 830 nm is gebruikt voor de behandeling van wonden, pijn, zweren, hardnekkige laesies, huidverjonging en acne vulgaris (Opel et al. 2015).

Een eenmalige behandeling van de normale huid met 830 nm LED-LLLT in vergelijking met niet-bestraalde controles toonde een snelle fotomedieerde degranulatie van mestcellen na 48 uur, vergezeld van een ultrastructureel aangetoonde ontstekingsreactie met het verschijnen van significant grotere aantallen mestcellen, macrofagen en neutrofielen (Calderhead et al. 2008).

LED-bestraling met een combinatie van golflengten, zoals 630 of 660 nm gecombineerd met 830 of 850 nm, verhoogde het aantal cellen en type I collageenexpressie meer dan behandeling met elke golflengte alleen en verlaagde MMP-1-expressie (Tian et al. 2012).

Lee et al. vergeleken de effecten van LED-behandeling met 633 en 830 nm afzonderlijk en de combinatie van 830 en 633 nm met een controlegroep. Hoewel alle met LED behandelde groepen in deze studie statistisch significante macroscopische en histologische resultaten vertoonden in vergelijking met de controles, bleek de 830 nm-groep superieur aan de andere LED-groepen op alle aspecten, waaronder collagenese, huidelasticiteit, expressie van weefselremmers van matrix metalloproteinase 1 en subjectieve patiënttevredenheid (Lee et al. 2007a).

Blauw licht (golflengtebereik van 400 tot 480 nm) is UV-vrije bestraling en lijkt zijn effect op acne uit te oefenen via zijn invloed op Propionibacterium acnes en zijn ontstekingsremmende eigenschappen (Fig. 3).

Patiënt die blauwlicht-LED-behandeling voor acne ondergaat
Fig. 3 Blauwlicht-LED-behandeling voor acne (foto uit persoonlijk archief van dr. Luiza Pitassi)

P. acnes bevat van nature voorkomende porfyrinen, voornamelijk coproporfyrine en protoporfyrine IX. Absorptie van blauw licht door deze moleculen wordt geacht een natuurlijk PDT-effect te induceren met vernietiging van de bacteriën via de vorming van zuurstofvrije radicalen (Dai et al. 2012; Opel et al. 2015).

Een werkingsmechanisme van fototherapie bij acne is de absorptie van licht (met name blauw licht) door porfyrinen die door P. acnes zijn geproduceerd als onderdeel van zijn normale metabolisme en die fungeren als endogene fotosensibilisatoren (Lee et al. 2007a; Avci et al. 2013). Vanwege de effectiviteit bij het verminderen van celproliferatie is blauw licht ook geschikt voor de behandeling van hyperplastische ziekten en chronische huidontsteking.

Het gebruik van een LED-lichtbron met dubbele golflengte (rood en blauw) verbetert de PDT-resultaten bij acne en andere talgaandoeningen. De rode golflengte (630 nm) kan de talgklieren bereiken, en blauw (405 nm) licht fotobleekt eventueel achtergebleven protoporfyrine IX (PpIX) in de epidermis, waardoor de gevoeligheid voor licht na de behandeling wordt verminderd (Barolet 2008).

Topische PDT is ook een behandeling voor niet-melanoma huidkanker (NMSC) en verbetering van fotoveroudering. PDT omvat doorgaans het aanbrengen van een topisch fotosensibilisator zoals 5-aminolevulinezuur (ALA) of zijn methylester (MAL), die wordt geactiveerd door blootstelling aan een zichtbare lichtbron. Als gevolg van de combinatie van licht, fotosensibilisator en weefselzuurstof worden cytotoxische ROS gevormd in zieke weefsels, wat necrose en apoptose van de kwaadaardige en premaligne cellen induceert (Gold et al. 2006; Szeimies et al. 2012).

Een aantal onderzoeken heeft aangetoond dat het blootstellen van patiënten aan een combinatie van LED-golflengten effectiever is dan monotherapie. Dit synergetische effect is onderzocht bij verschillende huidaandoeningen (Russell et al. 2005; Goldberg et al. 2006; Goldberg en Russel 2006; Lee et al. 2007a; Park et al. 2014).

Indicaties

Een overzicht van de literatuur bracht aan het licht dat verschillende golflengten van lichtemitterende-diode apparaten die in de dermatologie worden gebruikt, veel gunstige effecten hebben voor de behandeling van een breed scala aan huidaandoeningen (Tabel 1), waaronder acne, littekens en fotobeschadigde huid, en bijwerkingen waren mild of niet gemeld. Het blijft verstandig om personen met lichtgevoelige dermatosen of personen die lichtgevoelige medicatie gebruiken te screenen, aangezien dit contra-indicaties voor behandeling zijn. Voorzichtigheid is geboden, met name bij epileptische en fotofobe patiënten, vooral als LED's gepulseerd zijn (Barolet 2008; Opel et al. 2015).

Tabel 1 Meest voorkomende LED-indicaties in de dermatologie
Wondgenezing
Fotoverjonging
Hypertrofische littekens en keloïden
Acne
Post-inflammatoire hyperpigmentatie
Erytheem
Oedeem
Analgesie
Brandwond
Alopecia
Fotodynamische therapie (actinische keratose, ziekte van Bowen en basaalcelcarcinoom)
Vitiligo
Psoriasis
Rosacea
Herpes simplex

Golflengten in het bereik van 600–700 nm worden gekozen voor de behandeling van oppervlakkig weefsel, en golflengten tussen 780 en 950 nm worden gekozen voor dieper gelegen weefsels vanwege langere optische penetratieafstanden door weefsel. Vanwege het mogelijke bestaan van een bifasische dosis-responscurve waarnaar hierboven wordt verwezen, is het kiezen van de juiste dosis licht (in termen van energiedichtheid) voor een specifieke medische aandoening moeilijk (Hamblin en Demidova 2006) (Tabel 2).

Tabel 2 LED-golflengten van lichtemitterende-diode apparaten gebruikt in de dermatologie
KleurGolflengte (nm)HuidbehandelingBehandeltijd
Rood 610–760 Huidverjonging, fijne lijntjes, ruwheid, huidtint, textuur, poriegrootte, depigmentatie, wondgenezing, hypertrofische littekens, keloïden, oedeem en erytheem 20–30 min per sessie; twee sessies per week
Blauw 450–500 Acne, hyperpigmentatie, keloïden, fibrotische huidaandoeningen 20–30 min per sessie; twee sessies per week
Infrarood 850–940 Huidverjonging, hypertrofische littekens, keloïden 20–30 min per sessie; twee sessies per week

LED voor acne, littekens en fotobeschadigde huid

Acne

Fototherapie met zichtbaar licht (voornamelijk blauw licht, rood licht of een combinatie van beide) is voorgesteld als een alternatieve therapeutische modaliteit voor de behandeling van acne vulgaris. Een werkingsmechanisme van fototherapie bij acne is de absorptie van licht (met name blauw licht) door porfyrinen die door P. acnes zijn geproduceerd als onderdeel van zijn normale metabolisme en die fungeren als endogene fotosensibilisatoren (Avci et al. 2013).

Blauwlichttherapie (415 nm) is effectief bij het activeren van coproporfyrine III en protoporfyrine IX, waardoor de P. acnes-bacteriën vervolgens worden vernietigd (Fig. 4). Het is aangetoond dat het acnelaesies significant vermindert in onderzoeken naar milde tot matige, inflammatoire en pustuleuze acne bij bestraling gedurende acht tot tien behandelingen (Goldberg en Russel 2006).

Foto-inactivatie van P. acnes door endogene porfyrinen na verlichting met blauw licht bij 405 nm gedurende 30 minuten
Fig. 4 Foto-inactivatie van P. acnes door zijn endogene porfyrinen aangetoond na verlichting met blauw licht bij 405 nm gedurende 30 min (foto's uit persoonlijk archief van dr. Luiza Pitassi)

Behandeling met blauw licht lijkt ook ontstekingsremmende effecten te hebben op keratinocyten door de cytokine-geïnduceerde productie van IL-1 alpha en ICAM-1-merkers te verminderen (Shnitkind et al. 2006). Blauw LED-licht (400–470 nm) heeft een maximale penetratie tot 1 mm. Het is het meest geschikt voor de behandeling van meer oppervlakkige aandoeningen, zoals het bereiken van P. acnes bij acne vulgaris (Opel et al. 2015). Blauw licht toegepast op P. acnes-kolonies induceert foto-excitatie van bacteriële porfyrinen, stimuleert de productie van singletzuurstof en leidt uiteindelijk tot de endogene fotodynamische vernietiging van P. acnes (Lee et al. 2007b; Joo et al. 2012).

Shalita et al. toonden het gebruik van blauw licht (405–420 nm) voor acnebehandeling aan, met behulp van blootstelling van 10 minuten tweemaal per week. In totaal werden 35 proefpersonen met laesies op het gezicht en de rug behandeld gedurende een periode van vier weken; 80% vertoonde een significante verbetering van niet-inflammatoire, inflammatoire en totale gezichtslaesies, met een gemiddelde afname van 70% van het aantal inflammatoire laesies twee weken na de laatste behandeling (Shalita et al. 2001).

Morton et al. behandelden 30 patiënten met milde tot matige acne met 8, 10 of 20 minuten blauwe LED (415 nm) behandelingen gedurende een periode van vier weken. Het aantal inflammatoire laesies nam af, met minimaal effect op niet-inflammatoire laesies (Morton et al. 2005).

Tremblay et al. gaven patiënten met milde tot matige inflammatoire acne twee behandelingen van 20 minuten met blauwe LED (415 nm) per week gedurende 4–8 weken. Negentig procent van de patiënten was tevreden over het resultaat. Objectief gezien hadden patiënten een vermindering van 50% van het aantal laesies (Tremblay et al. 2006).

De behandeling met blauw licht gaat gepaard met significante vermindering van de grootte en het aantal laesies, de ernst en roodheid van opflakkeringen, en verbeteringen in het algehele uiterlijk van de huid, evenals in helderheid, uitstraling, tint, textuur en gladheid (Ash et al. 2015; Opel et al. 2015).

Rood licht (633 nm) is minder effectief in het activeren van coproporfyrine III dan blauw licht, maar is een krachtige activator van protoporfyrine IX, dat ook in P. acnes-bacteriën wordt aangetroffen. Omdat rood licht dieper in het weefsel doordringt dan blauw, is het mogelijk dat rood licht actief P. acnes-bacteriën vernietigt die in de lagere delen van de talgklier verblijven (Goldberg en Russel 2006).

Van rood licht wordt aangenomen dat het de afgifte van cytokinen door verschillende cellen, waaronder macrofagen, stimuleert en ontsteking vermindert. Het effect van zichtbaar rood licht op de lokale bloedvaten wordt ook algemeen erkend. Het rode licht brengt meer zuurstof en voedingsstoffen naar het gebied, wat verder helpt om ontsteking te verminderen en het wondherstelproces te verbeteren (Goldberg en Russel 2006; Sadick 2008; Avci et al. 2013; Sawhney en Hamblin 2014).

De combinatie van LED voor de behandeling van acne is ook veelbelovend. Fototherapie met gemengd blauw-rood licht, waarschijnlijk door antibacteriële en ontstekingsremmende werking te combineren, is een veilige, effectieve en niet-pijnlijke behandeling voor milde tot matige acne vulgaris, zonder significante bijwerkingen op korte termijn (Avci et al. 2013; Opel et al. 2015).

Karu toonde aan dat wanneer Propionibacterium acnes gelijktijdig in vivo werd blootgesteld aan blauw en rood licht, er een duidelijke remming van de celactiviteit was in vergelijking met die welke werd waargenomen wanneer rood en blauw licht afzonderlijk werden toegediend (Karu 1999).

Lee et al. behandelden patiënten met matige acne met een combinatie van blauwe (415 nm) en rode (640 nm) LED-apparaten. Een verbetering van 34% van het aantal comedonen en een verbetering van 78% van het aantal inflammatoire laesies werd waargenomen. De meeste onderzoeken brachten aan het licht dat de verbetering van inflammatoire laesies groter was dan de verbetering van comedonen (Lee et al. 2007b). Kwon et al. toonden een afname aan van zowel inflammatoire als niet-inflammatoire acnelaesies met respectievelijk 77% en 54% na thuisgebruik van gecombineerde blauwe en rode LED (Kwon et al. 2013).

Hoewel blauw licht in combinatie met ALA is uitgeprobeerd bij de behandeling van acne bij 20 patiënten, ondervonden patiënten meer bijwerkingen en waren de resultaten niet klinisch significant in vergelijking met blauwe LED alleen (Weinstabl et al. 2011; Opel et al. 2015).

Rood licht kan post-inflammatoire hyperpigmentatie (PIH) door acne voorkomen of behandelen. Op basis van fotografische analyse en metingen van het melaninegehalte kunnen de meeste patiënten een aanzienlijke vermindering of afwezigheid van PIH-laesies bereiken in de met LED behandelde gebieden (Barolet 2008). Roodlichttherapie wordt doorgaans uitgevoerd met golflengten uit het zichtbare spectrum, 670 nm, een golflengte die door melanine wordt geabsorbeerd. De hoeveelheid lichtenergie die door pigmenten in de huid, zoals melanine, wordt geabsorbeerd, moet in aanmerking worden genomen bij het ontwerpen van een lichttherapiebehandelingsschema voor een patiënt. Om dezelfde energieafgifte aan structuren onder de epidermis te bereiken, hebben patiënten met huidtypen 5 of 6 op de Fitzpatrick-schaal een hogere dosis licht (fluentie) nodig dan patiënten met huidtypen 1 of 2 (Brondon et al. 2007).

Verschillende LED-golflengten kunnen de melanogenese in normale menselijke melanocyten beïnvloeden. LED-bestraling bij 830, 850 en 940 nm verminderde de melanogenese door verminderde tyrosinase-expressie zonder cytotoxische effecten. De LED-golflengte van 830 nm vermindert ook de melaninesynthese en zou een nuttig therapeutisch hulpmiddel kunnen zijn voor de behandeling van patiënten met hyperpigmentatie (Kim et al. 2012).

Papageorgiou et al. onderzochten de effecten van een gecombineerde behandeling met blauw en rood licht in een gerandomiseerd onderzoek onder 107 patiënten met milde tot matige acne. De resultaten toonden een vermindering van 76% van de inflammatoire laesies in de combinatiegroep. Dit resultaat was significant beter dan dat bereikt met alleen blauw licht (Papageorgiou et al. 2000).

LED-fototherapie met een combinatie van blauw en rood licht is een effectieve, veilige en niet-pijnlijke behandeling voor milde tot matig ernstige acne vulgaris, in het bijzonder voor papulopustuleuze acnelaesies (Lee et al. 2007b).

Littekens

Littekens, hypertrofische littekens en keloïden zijn cosmetisch en psychosociaal ontsierend en kunnen ertoe leiden dat patiënten verschillende behandelingen zoeken om de esthetische en functionele problemen als gevolg van littekenvorming aan te pakken. Hypertrofische littekens en keloïden kunnen zich vormen na chirurgie en trauma en worden gekenmerkt door fibroblastische proliferatie en overmatige collageenafzetting (Uitto en Kouba 2000; Lev-Tov et al. 2012).

Van lichtemitterende-diode apparaten is aangetoond dat ze de fibroblastactiviteit stimuleren en wondgenezing bespoedigen. Onderzoeken hebben het mogelijke voordeel aangetoond van rode en infrarode laag-niveau lichttherapieën om littekens te verbeteren. Er is gerapporteerd dat de collageensynthese is verminderd en dat interstitiële matrix metalloproteïnasen (MMP-1), het collagenase dat betrokken is bij de normale omzetting van huidcollageen, zijn opgereguleerd in verouderde huid (Brondon et al. 2007).

Er is voorgesteld dat interleukine (IL)-6 signaalroutes een centrale rol spelen in dit proces en dat remming van de IL-6-route dus een veelbelovend therapeutisch doelwit zou kunnen zijn voor littekenpreventie. Aangezien is aangetoond dat LED-therapie de IL-6 mRNA-niveaus verlaagt, zou het mogelijk afwijkende genezing kunnen voorkomen (Ghazizadeh et al. 2007; Uitto 2007; Barolet 2008).

LED-fototherapie met nabij-infrarood licht van 805 nm is een methode om de ontwikkeling van hypertrofische littekens of keloïden te voorkomen of te verzwakken bij patiënten die chirurgische excisie of CO2-laserablatie van keloïden of hypertrofische littekens hebben ondergaan (Mamalis et al. 2014).

In vitro-onderzoeken tonen aan dat LED-fototherapie, zowel bij rode als nabij-infrarode golflengten, fibroblastproliferatie kan onderdrukken en een mechanistische basis kan bieden voor toekomstige behandeling van keloïden (Barolet en Boucher 2010) (Fig. 5).

Keloïd tweemaal per week gedurende 60 dagen behandeld met gecombineerde 630 nm rode LED en 850 nm infrarode LED, met significante verbetering bij follow-up na 6 maanden
Fig. 5 Keloïd gedurende 30 min tweemaal per week gedurende 60 dagen behandeld met een combinatie van een rood LED-apparaat (630 nm) en een IR-LED-apparaat (850 nm), met significante verbetering na follow-up van 6 maanden (foto uit persoonlijk archief van dr. Luiza Pitassi)

Littekens die dagelijks 15 minuten gedurende 30 dagen werden behandeld met een infrarood LED-apparaat (805 nm bij 30 mW/cm2) vertoonden significante verbetering zonder bijbehorende bijwerkingen, zoals blijkt uit verbeteringen van de VSS-score, meting van littekenhoogte door kwantitatieve huidtopografie en geblindeerde klinische beoordeling van foto's (Mamalis et al. 2014).

Een recent onderzoek heeft aangetoond dat blauw licht van lichtemitterende dioden de proliferatie en migratiesnelheid van dermale fibroblasten van volwassen menselijke huid kan remmen en gepaard gaat met verhoogde vorming van reactieve zuurstofsoorten op dosisafhankelijke wijze zonder de levensvatbaarheid te wijzigen. Blauwe LED heeft het potentieel om bij te dragen aan de behandeling van keloïden en andere fibrotische huidaandoeningen (Mamalis et al. 2015).

Het potentieel van PDT op littekenweefsel is eerder onderzocht. In vitro-onderzoeken hebben aangetoond dat ALA-PDT collageenafbrekende matrix metalloproteïnase (MMP)-1 en MMP-3 in dermale fibroblasten induceerde, terwijl het de expressie van collageen type 1 mRNA verminderde (Karrer et al. 2003). Een retrospectief geblindeerd onderzoek door Sakamoto et al. vond dat aminolevulinezuur (ALA) of methylester-aminolevulinezuur (MAL) gecombineerd met rode LED het uiterlijk van littekens statistisch verbeterde na twee of meer behandelingen (Sakamoto et al. 2012).

Nie et al. rapporteerden een positief effect van PDT bij een patiënt met een hardnekkig keloïd dat niet had gereageerd op een aantal routinematige therapieën. Na vijf MAL-PDT-sessies was de littekenkleur verbeterd en was het keloïd in omvang afgenomen, platter geworden, met verminderd erytheem in de omliggende rand (Nie et al. 2010).

PDT kan littekenvorming bij keloïden verminderen, zoals blijkt uit het uitblijven van terugkeer en verbetering van tekenen en symptomen, evenals uit verminderde bloedstroom, toegenomen soepelheid en verlaagde collageen- en hemoglobineniveaus (Ud-Din et al. 2013).

Fotobeschadigde huid

Het gebruik van LED's voor huidverjonging is uniek omdat het geen thermische schade veroorzaakt. Er wordt voorgesteld dat specifieke LED-lichtgolflengten in de huid worden geabsorbeerd en worden gebruikt om celfunctie, proliferatie en herstel te moduleren in door de zon beschadigd weefsel, in een proces dat fotobiomodulatie wordt genoemd (Baez en Reilly 2007).

Fotobiomodulatie wordt geacht de productie van groeifactoren (d.w.z. fibroblastgroeifactor, TGF, PDGF), extracellulaire matrixproductie en verhoogde synthese van collageen en procollageen te stimuleren en de cutane microcirculatie te verbeteren door activering van het mitochondriale ademhalingssysteem van de cellen (Lee et al. 2007a).

Een aantal klinische onderzoeken levert bewijs voor de effectiviteit van LED-therapie bij fotoverjonging met behulp van verschillende LED-lichtbronnen. Van LED's is aangetoond dat ze door UV beschadigde huidaandoeningen verbeteren, waaronder fotoveroudering, wat suggereert dat het werkingsmechanisme tussen LED's en UV-straling verschillend is (Kim et al. 2012).

Trelles heeft gesuggereerd dat LED-therapie een mogelijke benadering vormt bij antiverouderingspreventie. De preventie kan worden bereikt door laag-niveau fotonenergie te bestralen met specifieke golflengten die, op basis van de fotobiologische bevindingen, zowel epidermale als dermale cellen kunnen stimuleren (Trelles 2006).

Recente onderzoeken suggereren dat LLLT (met name rode of NIR-straling) effectieve bescherming kan bieden tegen door UV veroorzaakte fotobeschadiging. Dit wordt verondersteld het gevolg te zijn van het feit dat, vroeger op de dag of gedurende de dag ('s ochtends), rode/NIR-golflengten van het zonnespectrum overheersen en de huid voorbereiden op de potentieel schadelijke UV-straling die later op de dag overheerst (rond het middaguur/'s middags) (Barolet 2008; Sawhney en Hamblin 2014).

Bestraling met rood licht verhoogde de synthese van fibroblastgroeifactor door foto-geactiveerde macrofagen en versnelde degeneratie van mestcellen (Lam et al. 1986).

Van de inductie van collageensynthese door LED in het rode spectrum is aangetoond dat deze grotendeels plaatsvindt in de papillaire dermis. Barolet et al. toonden aan dat LED-therapie de neerwaartse regulering van collageen en opwaartse regulering van MMP-1 omkeerde. Dit zou de verbeteringen in het uiterlijk van de huid kunnen verklaren die worden waargenomen bij met LED behandelde personen. Deze bevindingen suggereren dat LED bij 660 nm een veilige en effectieve strategie is voor collageenverbetering (Barolet et al. 2009).

Het rode licht wordt gebruikt om nieuwe weefselgroei te vergroten, genezing te verbeteren en collageen te stimuleren, waardoor lijntjes en rimpels worden verminderd. Het is ook gebruikt om ruwheid van de huid, diepte van rimpels, huidtint, textuur, poriegrootte, dyspigmentatie, oedeem en erytheem te verbeteren (Sauder 2010).

Een split-face-onderzoek met rode LED (633 nm) bij patiënten die ooglidcorrectie en perioculaire resurfacing hadden ondergaan, toonde een statistisch significante verbetering aan van oedeem, erytheem, blauwe plekken en pijn aan de behandelde zijde van het gezicht (Opel et al. 2015).

Licht met een golflengte van 830 nm (nabij-infrarood) wordt geabsorbeerd in het celmembraan in plaats van in celorganellen, die het doelwit blijven bij gebruik van licht in het zichtbare spectrum. Bestraling bij 830 nm heeft de transformatie van fibroblast naar myofibroblast en degranulatie van mestcellen versneld. Bovendien worden chemotaxis en fagocytische activiteit van leukocyten en macrofagen verbeterd bij cellulaire stimulatie door deze golflengte (Russell et al. 2005).

Infrarode golflengte-fototherapie met een LED bij 830 nm heeft ontstekingsremmende effecten en is nuttig voor de regeneratie van beschadigde huid. De golflengte van 830 nm staat erom bekend de actiepotentialen van wondgenezingscellen, met name die in de ontstekings- en hermodelleringsfase, drastisch te verhogen, en zou daardoor een aanzienlijk snellere verdwijning van nadelige effecten na de laser, zoals erytheem en pijn, veroorzaken (Russell et al. 2005; Trelles 2006).

Eerder werk is gepubliceerd over het gecombineerde gebruik van 633 en 830 nm LED-therapie bij de behandeling van door licht verouderde huid. Van rood (633 nm) licht is aangetoond dat het fibroblastgroeifactor en collageensynthese in de huid verhoogt (Baez en Reilly 2007).

De golflengte van 830 nm wordt sterk in verband gebracht met fotobiomodulatie van de wondgenezingscellen: de mestcellen, neutrofielen en macrofagen. De daaropvolgende doses van 633 nm concentreren zich op de fibroblasten maar handhaven het reactieniveau in de andere cellen. Beide golflengten worden sterk in verband gebracht met toename van de lokale bloedstroomsnelheid en het bloedvolume, en 830 nm stimuleert ook de overgangsfase van hermodellering (Trelles 2006).

De synergie van licht met golflengten van 633 en 830 nm combineert deze effecten om fibroblastproliferatie te verbeteren en zo de collageensynthese te verhogen, evenals het stimuleren van ontstekingscellijnen zoals mestcellen en macrofagen (Calderhead et al. 2015).

Goldberg et al. onderzochten de combinatie van rode (633 nm) en IR (830 nm) LED-behandeling op fotobeschadigde huid en rapporteerden verzachting van perioculaire rimpels bij 80% van de proefpersonen. Er was subjectieve verbetering van zachtheid, gladheid en stevigheid. Histologisch onderzoek toonde een toegenomen aantal en dikte van collageenfibrillen aan (Goldberg et al. 2006).

Een verbetering van het uiterlijk van de huid bij verouderde/door licht verouderde personen is gedocumenteerd na seriële behandelingen van het volledige gezicht of split-face met rood (630, 633 nm) of rood in combinatie met infrarood (830 nm) licht (Barolet et al. 2009).

Eerdere bevindingen konden fibroblastactiviteit en hermodelleringsprocessen van de dermale matrix correleren met een toename van intradermale collageendichtheid en verminderde tekenen van veroudering (Lee et al. 2007a). De voorgestelde onderliggende mechanismen omvatten de fotostimulatie van terminale moleculen in de elektronentransportketen en de daaropvolgende toename van de adenosinetrifosfaat (ATP)-concentratie, samen met de selectieve lichtgestuurde activering van watermoleculen, waardoor de metabolische uitwisseling wordt verbeterd en de ionentransportsystemen in celmembranen worden beïnvloed (Wunsch en Matuschka 2014).

Een prospectieve, placebogecontroleerde, dubbelblinde, split-face-studie door Lee et al. randomiseerde patiënten met gezichtsrimpels om rode LED (640 nm), IR (830 nm), beide of schijnbehandelingen te ontvangen. Patiënten vertoonden een statistisch significante vermindering van de rimpelernst in alle behandelgroepen: respectievelijk 26%, 33% en 36%. De huidelasticiteit verbeterde eveneens. Weefselanalyses vielen op door een toename van collageen en elastische vezels naast zeer actieve fibroblasten (Lee et al. 2007a).

Een onderzoek uitgevoerd met een lichtapparaat dat smalbandig blauw licht (420 nm) en nabij-infrarood (850–890 nm) combineert, met een blootstelling van 20 minuten en een totale dosis van 60 J/cm2, heeft een dramatische verbetering van de huidfotoverjonging aangetoond in combinatie met glycolzuurpeelings en topische vitamine C (Fournier et al. 2006). LED-behandelingen werken goed na elke procedure die erytheem en irritatie veroorzaakt, waaronder chemische peelings of ablatieve lasersystemen, met extreem hoge tevredenheid.

Van de combinatie van LED-lichtgolflengten werd in in vitro-resultaten aangetoond dat deze de homogenisering van celvorm, celproliferatie en het niveau van belangrijke eiwitten die betrokken zijn bij het genezingsproces verbetert (Chabert et al. 2015). Het LED-systeem staat bekend om zijn genezende en ontstekingsremmende eigenschappen en ook om het verbeteren van de resultaten van cosmetische gezichtsprocedures.

Conclusie

LED-fototherapie is een niet-ablatieve, niet-thermische en niet-traumatische behandeling, die celactiviteiten en -functies stimuleert via een fotobiomodulerend effect.

Lichttherapie kan een veilig en effectief alternatief zijn voor de behandeling van acne, littekens en fotobeschadigde huid, en een verscheidenheid aan medische behandelingen, zonder bijwerkingen of uitvaltijd die tijdens of na LED-behandeling zijn gemeld.

Belangrijkste punten

  • LED is niet-ablatief en niet-thermisch, waardoor het veilig is voor alle huidtypen.
  • De behandeling is handsfree zonder dat de behandelaar aanwezig hoeft te zijn.
  • Het infrarode spectrum is onzichtbaar voor het oog.
  • Oogbescherming is verplicht, zowel voor de arts als voor de patiënt.
  • LED kan worden gebruikt als aanvullende behandeling bij alle laserprocedures.
  • LED-therapie bevordert wondgenezing na chirurgie.
  • De resultaten zijn beter wanneer LED in combinatie wordt gebruikt.
  • LED-therapie is een effectieve, niet-pijnlijke behandelingsmodaliteit zonder uitvaltijd.

Referenties

Anderson RR, Parrish JA. The optics of human skin. J Invest Dermatol. 1981;77:13–9.

Ash C, Harrison A, Drew S, Whittall R. A randomized controlled study for the treatment of acne vulgaris using high-intensity 414 nm solid state diode arrays. J Cosmet Laser Ther. 2015;17(4):170–6.

Avci P, Gupta GK, Clark J, Wikonkal N, Hamblin MR. Low-level laser (light) therapy (LLLT) for treatment of hair loss. Lasers Surg Med. 2013;9999:1.

Babilas P, Karrer S, Sidoroff A, Landthaler M, Szeimies RM. Photodynamic therapy in dermatology – an update. Photodermatol Photoimmunol Photomed. 2005;21(3):142–9.

Baez F, Reilly LR. The use of light emitting diode therapy in the treatment of photoaged skin. J Cosmet Dermatol. 2007;6(3):189–94.

Barolet D. Light-emitting diodes (LEDs) in dermatology. Semin Cutan Med Surg. 2008;27:227–38.

Barolet D, Boucher A. Prophylactic low-level light therapy for the treatment of hypertrophic scars and keloids: a case series. Lasers Surg Med. 2010;42(6):597–601.

Barolet D, Roberge CJ, Auger FA, Boucher A, Germain L. Regulation of skin collagen metabolism in vitro using a pulsed 660 nm LED light source: clinical correlation with a single-blinded study. J Invest Dermatol. 2009;129:2751–9.

Brondon P, Stadler I, Lanzafame RJ. Melanin density affects photobiomodulation outcomes in cell culture. Photomed Laser Surg. 2007;25(3):144–9.

Calderhead RG. The photobiological basics behind light-emitting diode (LED) phototherapy. Laser Ther. 2007;16:97–108.

Calderhead RG, Kubota J, Trelles MA, Ohshiro T. One mechanism behind LED phototherapy for wound healing and skin rejuvenation: key role of the mast cell. Laser Ther. 2008;17:141–8.

Calderhead RG, Kim WS, Ohshiro T, Trelles MA, Vasily D. Adjunctive 830 nm light-emitting diode therapy can improve the results following aesthetic procedures. Laser Ther. 2015;24(4):277–89.

Chabert R, Fouque L, Pinacolo S, Garcia Gimenez N, Bonnans M, Cucumel K, Domloge N. Evaluation of light-emitting diodes (LED) effect on skin biology (in vitro study). Skin Res Technol. 2015;21(4):426–36.

Dai T, Gupta A, Murray CK, Vrahas MS, Tegos GP, Hamblin MR. Blue light for infectious diseases: Propionibacterium acnes, Helicobacter pylori, and beyond? Drug Resist Updat. 2012;15(4):223–36.

Dincer I. Renewable energy and sustainable development: a crucial review. Renew Sust Energ Rev. 2000;4(2):157–75.

Evans DH, Abrahamse H. Efficacy of three different laser wavelengths for in vitro wound healing. Photodermatol Photoimmunol Photomed. 2008;24(4):199–210.

Fournier N, Fritz K, Mordon S. Use of nonthermal blue (405- to 420-nm) and near-infrared light (850- to 900-nm) dual-wavelength system in combination with glycolic acid peels and topical vitamin C for skin photorejuvenation. Dermatol Surg. 2006;32(9):1140–6.

Ghazizadeh M, Tosa M, Shimizu H, et al. Functional implications of the IL-6 signaling pathway in keloid pathogenesis. J Invest Dermatol. 2007;127:98–110.

Gold MH, Bradshaw VL, Boring MM, et al. Split face comparison of photodynamic therapy with 5-aminolevulinic acid and intense pulsed light versus intense pulsed light alone for photodamage. Dermatol Surg. 2006;32:795–803.

Goldberg DJ, Russel BA. Combination blue (415 nm) and red (633 nm) LED phototherapy in the treatment of mild to severe acne vulgaris. J Cosmet Laser Ther. 2006;8:71–5.

Goldberg DJ, Amin S, Russell BA, Phelps R, et al. Combined 633-nm and 830-nm LED treatment of photoaging skin. J Drugs Dermatol. 2006;5:748–53.

Hamblin MR, Demidova TN. Mechanisms for Low-Light Therapy. In: Hamblin MR, Waynant R, Anders J (eds), Proceedings of the SPIE. 2006;6140:1–12.

Hamblin MR, Pires de Sousa MV, Arany PR, Carroll JD, Patthoff D. Low-level laser (light) therapy and photobiomodulation: the path forward. Proc SPIE. 2015;9309:930902.

Huang YY, Sharma SK, Carroll J, Hamblin MR. Biphasic dose response in low level light therapy – an update. Dose-Response. 2011;9:602–18.

Issa MCA, Piñeiro-Maceira J, et al. Immunohistochemical expression of matrix metalloproteinases in photodamaged skin by photodynamic therapy. Br J Dermatol. 2009;161:647–53.

Joo Y, Kang H, Choi EH, Nelson JS, Jung B. Characterization of a new acne vulgaris treatment device combining light and thermal treatment methods. Skin Res Technol. 2012;18(1):15–21.

Karrer S, Bosserhoff A, Weiderer P, Landthaler M, Szeimies RM. Influence of 5-aminolevulinic acid and red light on collagen metabolism of human dermal fibroblasts. J Invest Dermatol. 2003;120:325–31.

Karrer S, Kohl E, Feise K, et al. Photodynamic therapy for skin rejuvenation: review and summary of the literature – results of a consensus conference of an expert group for aesthetic photodynamic therapy. J Dtsch Dermatol Ges. 2013;11(2):137–48.

Karu TI. Photobiological fundamentals of low-power laser therapy. J Quantum Electron. 1987;23:1703–17.

Karu T. Primary and secondary mechanisms of action of visible to near-IR radiation on cells. J Photochem Photobiol B. 1999;49:1–17.

Karu T. Identification of the photoreceptors. In: Ten lectures on basic science of laser phototherapy. Grangesberg: Prima Books AB; 2007.

Karu TI, Pyatibrat LV, Afanasyeva NI. Cellular effects of low power laser therapy can be mediated by nitric oxide. Lasers Surg Med. 2005;36:307–14.

Kim JM, Kim NH, Tian YS, Lee AY. Light-emitting diodes at 830 and 850 nm inhibit melanin synthesis in vitro. Acta Derm Venereol. 2012;92(6):674–9.

Kwon HH, Lee JB, Yoon JY, et al. The clinical and histological effect of home-use, combination blue-red LED phototherapy for mild-to-moderate acne vulgaris in Korean patients: a double-blind, randomized controlled trial. Br J Dermatol. 2013;168:1088–94.

Lam TS, Abergel RP, Meeker CA, Castel JC, Dwyer RM, Uitto J. Laser stimulation of collagen synthesis in human skin fibroblast cultures. Lasers Life Sci. 1986;1(1):61–77.

Lee SY, Park KH, Choi JW, Kwon JK, Lee DR, Shin MS, et al. A prospective, randomized, placebo-controlled, double-blinded, and split-face clinical study on LED phototherapy for skin rejuvenation: clinical, profilometric, histologic, ultrastructural, and biochemical evaluations and comparison of three different treatment settings. J Photochem Photobiol B Biol. 2007a;88(1):51–67.

Lee SY, You CE, Park MY. Blue and red light combination LED phototherapy for acne vulgaris in patients with skin phototype IV. Lasers Surg Med. 2007b;39:180–8.

Lev-Tov H, Brody N, Siegel D, Jagdeo J. Inhibition of fibroblast proliferation in vitro using low-level infrared light-emitting diodes. Dermatol Surg. 2012;39:422–5.

Mahmoud BH, Hexsel CL, Hamzavi IH, Lim HW. Effects of visible light on the skin. Photochem Photobiol. 2008;84(2):450–62.

Mamalis AD, Lev-Tov H, Nguyen DH, Jagdeo JR. Laser and light-based treatment of keloids – a review. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2014;28(6):689–99.

Mamalis A, Garcha M, Jagdeo J. Light emitting diode-generated blue light modulates fibrosis characteristics: fibroblast proliferation, migration speed, and reactive oxygen species generation. Lasers Surg Med. 2015;47:210–5.

Mester E, Ludany G, Sellyei M, Szende B, Gyenes G, Tota GJ. Studies on the inhibiting and activating effects of laser beams. Langenbecks Arch Chir. 1968;322:1022–7.

Morton CA, Brown SB, Collins S, et al. Guidelines for topical photodynamic therapy: report of a workshop of the British photodermatology group. Br J Dermatol. 2002;146:552–67.

Morton CA, Scholefield RD, Whitehurst C, Birch J. An open study to determine the efficacy of blue light in the treatment of mild to moderate acne. J Dermatol Treat. 2005;16:219–23.

Nie Z, Bayat A, Behzad F, Rhodes L. Positive response of a recurrent keloid scar to topical methyl aminolevulinate-photodynamic therapy. Photodermatol Photoimmunol Photomed. 2010;26:330–2.

Opel DR, Hagstrom E, Pace AK, Sisto K, Hirano-Ali SA, Desai S, Swan J. Light-emitting diodes: a brief review and clinical experience. J Clin Aesthet Dermatol. 2015;8(6):36.

Papageorgiou P, Katsambas A, Chu A. Phototherapy with blue (415 nm) and red (660 nm) light in the treatment of acne vulgaris. Br J Dermatol. 2000;142:973–8.

Park KY, Choi SY, Mun SK, Kim BJ, Kim MN. Combined treatment with 578/511 nm copper bromide laser and light-emitting diodes for postlaser pigmentation: a report of two cases. Dermatol Ther. 2014;27(2):121–5.

Russell BA, Kellett N, Reilly LR. A study to determine the efficacy of combination LED light therapy (633 nm and 830 nm) in facial skin rejuvenation. J Cosmet Laser Ther. 2005;7(3–4):196–200.

Sadick NS. Handheld LED array device in the treatment of acne vulgaris. J Drugs Dermatol. 2008;7:347–50.

Sakamoto FH, Izikson L, Tannous Z, et al. Surgical scar remodeling after photodynamic therapy using aminolevulinic acid or its methyl ester: a retrospective, blinded study of patients with field cancerization. Br J Dermatol. 2012;166:413–6.

Sauder DN. Light-emitting diodes: their role in skin rejuvenation. Int J Dermatol. 2010;49(1):12–6.

Sawhney MK, Hamblin MR. Low-level light therapy (LLLT) for cosmetics and dermatology. Proc SPIE 8932, Mechanisms for Low-Light Therapy IX, 89320X (February 18, 2014).

Shalita AR, Harth Y, Elman M, Slatkine M, Talpalariu G, Rosenberg Y, Korman A, Klein A. Acne phototherapy using UV-free high intensity narrow band blue light: a three-center clinical study. Proc SPIE. 2001;4244:61–73.

Shnitkind E, Yaping E, Geen S, Shalita AR, Lee WL. Antiinflammatory properties of narrow-band blue light. J Drugs Dermatol. 2006;5:605–10.

Szeimies RM, Torezan L, Niwa A, Valente N, Unger P, Kohl E, et al. Clinical, histopathological and immunohistochemical assessment of human skin field cancerization before and after photodynamic therapy. Br J Dermatol. 2012;167(1):150–9.

Tian YS, Kim NH, Lee AY. Antiphotoaging effects of light-emitting diode irradiation on narrow-band ultraviolet B–exposed cultured human skin cells. Dermatol Surg. 2012;38(10):1695–703.

Trelles MA. Phototherapy in anti-aging and its photobiologic basics: a new approach to skin rejuvenation. J Cosmet Dermatol. 2006;5:87–91.

Tremblay JF, Sire DJ, Lowe NJ, Moy RL. Light-emitting diode 415 nm in the treatment of inflammatory acne: an open-label, multicentric, pilot investigation. J Cosmet Laser Ther. 2006;8:31–3.

Ud-Din S, Thomas G, Morris J, Bayat A. Photodynamic therapy: an innovative approach to the treatment of keloid disease evaluated using subjective and objective non-invasive tools. Arch Dermatol Res. 2013;305(3):205–14.

Uitto J. IL-6 signaling pathway in keloids: a target for pharmacologic intervention? J Invest Dermatol. 2007;127:6–8.

Uitto J, Kouba D. Cytokine modulation of extracellular matrix gene expression: relevance to fibrotic skin diseases. J Dermatol Sci. 2000;24(suppl):S60–9.

Vecchio D, Pam Z, Pam N, Hamblin MR. Low-level laser (light) therapy (LLLT) in skin: stimulating, healing, restoring. Semin Cutan Med Surg. 2013;32:41–52.

Weinstabl A, Hoff-Lesch S, Merk HF, von Felbert V. Prospective randomized study on the efficacy of blue light in the treatment of psoriasis vulgaris. Dermatology. 2011;223:251–9.

Weiss RA, McDaniel DH, Geronemus RG, et al. Clinical experience with light-emitting diode (LED) photomodulation. Dermatol Surg. 2005;31:1199–205.

Whelan HT, Houle JM, Whelan NT, et al. The NASA light-emitting diode medical program: progress in space flight and terrestrial applications. Space Technol Appl Intell Forum. 2000;504:37–43.

Whelan HT, Buchmann EV, Dhokalia A, Kane MP, Whelan NT, Wong-Riley MTT, et al. Effect of NASA light-emitting diode irradiation on molecular changes for wound healing in diabetic mice. J Clin Laser Med Surg. 2003;21(April):67–74.

Wunsch A, Matuschka KA. Controlled trial to determine the efficacy of red and near-infrared light treatment in patient satisfaction, reduction of fine lines, wrinkles, skin roughness, and intradermal collagen density increase. Photomed Laser Surg. 2014;32(2):93–100.

Zhang Y, Song S, Fong CC, et al. cDNA microarray analysis of gene expression profiles in human fibroblast cells irradiated with red light. J Invest Dermatol. 2003;120:849–57.

This site uses cookies

We use cookies to collect information about how you use this site. We use this information to make the website work as well as possible and improve our services.