Erbium Laser for Photorejuvenation


Erbiumlaser voor fotoverjonging

Alexandre de Almeida Filippo, Abdo Salomão Júnior, Paulo Santos Torreão, Lilian Mathias Delorenze and Maria Claudia Almeida Issa Santa Casa de Misericórdia do Rio de Janeiro (Laserafdeling), Rio de Janeiro, Brazilië Universiteit van São Paulo, São Paulo, Brazilië Hospital dos Servidores do Estado do Rio de Janeiro, Rio de Janeiro, Brazilië Hospital Universitário Antonio Pedro, Universidade Federal Fluminense, Niterói, Rio de Janeiro, Brazilië Vakgroep Klinische Geneeskunde – Dermatologie, Federale Universiteit Fluminense, Praia de Icaraí 139, 702, Niterói, Rio de Janeiro, Brazilië

Samenvatting

Het gebruik van ablatieve lasers voor huidresurfacing wordt beschouwd als een van de goudenstandaardbehandelingen voor gezichtsverjonging. Ablatieve fractionele lasers, voornamelijk erbium- en CO2-lasers, werden ontwikkeld om bijwerkingen en de hersteltijd van de patiënt te verminderen. De fractionele erbiumlaser produceert een dunne ablatiezone met weinig thermische schade in de epidermis en oppervlakkige dermis. Hij is geschikt voor huidverjonging, verbetering van textuur, pigmentatie en fijne lijntjes. Hij kan ook worden gebruikt voor striae en littekens. In dit hoofdstuk beschrijven we het concept van de erbiumlaser, werkingsmechanismen, behandelprotocollen, bijwerkingen en de aanpak hiervan.

Trefwoorden  Erbium:yttrium-aluminium-granaatlaserEr:YAG-laserGezichtsverjongingResurfacing met ablatieve lasersGefractioneerde lasertechnologieRhytidenRimpelHuidpigmentatieHuidtextuur

Inleiding

Er zijn veel verschillende behandelopties voor huidverjonging, waaronder medium en diepe chemische peelings, fotodynamische therapie, radiofrequentie (zie de hoofdstukken “Niet-ablatieve radiofrequentie voor gezichtsverjonging,” en “Ablatieve radiofrequentie in cosmetische dermatologie” in dit deel), microneedlingtechnieken en niet-ablatieve en ablatieve lasers (zie het hoofdstuk Lasers, licht en gerelateerde technologieën in cosmetische dermatologie, dit deel). Ablatieve fractionele lasers zijn waarschijnlijk de meest efficiënte behandeling die beschikbaar is wanneer rekening wordt gehouden met kosten, veiligheid en resultaten (Campos et al. 2009; Holcomb 2011; Taudorf et al. 2014).

De fractionele lasertechnologie werd geïntroduceerd als een veiliger alternatief, minder afhankelijk van de behandelaar en met als doel de postoperatieve beperkingen van de patiënt te verminderen (Sklar et al. 2014; Lee et al. 2012; Kim et al. 2012). De fractionele resurfacingmethode creëert microscopische behandelzones (MTZ's) met gecontroleerde breedte, diepte en dichtheid. Deze MTZ's worden omgeven door intacte gebieden van epidermis en dermis, wat sneller weefselherstel mogelijk maakt (Sklar et al. 2014).

Vóór de ontwikkeling van pulsvariatie en de fractionele technologie waren een lange hersteltijd en veelvoorkomende bijwerkingen zoals bloedingen, aanhoudend erytheem, oedeem en postinflammatoire hyperchromie gewoon. Die bijwerkingen waren gerelateerd aan de omvang van de epidermisablatie en aan het nagenoeg zuiver ablatieve karakter van de 2940 nm-laser (Campos et al. 2009; Holcomb 2011).

Door de jaren heen zijn er veel behandel“modi” ontwikkeld die de Er:YAG-laser een scala aan mogelijkheden geven die aanvankelijk niet aanwezig waren. De Er:YAG-laser heeft de hoogste absorptiecoëfficiënt voor water, het chromofoor waarop de resurfacingtechniek zich richt. Deze is minstens tienmaal hoger dan die van de CO2-laser. Biologisch betekent dit dat bijna alle lichtenergie die door de laser wordt afgegeven, wordt geabsorbeerd door het water in de huid en wordt omgezet in warmte in een exotherme reactie (Holcomb 2011).

Die letsels zullen worden hersteld, wat huidverjonging bevordert (Holcomb 2011). De resultaten met fractionele lasers zijn minder duidelijk dan die welke met niet-gefractioneerde procedures worden bereikt; niettemin is een significante verbetering van de fotobeschadigde huid mogelijk (Kim et al. 2012).

Geschiedenis

De eerste erbium:yttrium-aluminium-granaat (Er:YAG)-laser werd in 1997 door de Food and Drug Administration goedgekeurd voor tandbederf. Later werd hij goedgekeurd voor gezichtsverjonging. De Er:YAG-laser bestaat uit een vastestofkristal van yttrium-aluminium-granaat, gedoteerd met erbiumionen (Er3+), en wordt gepompt door een gepulseerde breedbandflitslamp die door laserlichtversterking een golflengte van 2940 nm uitzendt (Campos et al. 2009; Diaci en Gaspirc 2012).

De 2940 nm-laser was oorspronkelijk ontworpen als apparaat om de gehele epidermis te ablateren en de dermis volledig bloot te leggen. Daarom werden verschillende postoperatieve bijwerkingen verwacht en beperkte dit het gebruik van het apparaat (Campos et al. 2009; Sklar et al. 2014).

De eerste generatie was een nagenoeg zuiver ablatieve laser, waarmee meerdere passes nodig waren om het eindresultaat te bereiken, en die dermale bloedingen veroorzaakte. De tweede generatie kon ongewenste bloedingen voorkomen door toevoeging van een lange-puls- of variabele-pulsfunctie, ontworpen om weefselcoagulatie te bevorderen (Holcomb 2011). De variabele-pulstechnologie bood de mogelijkheid om de pulsbreedten uitgebreid te regelen, van zeer korte tot zeer lange pulsen, en om korte en lange pulsen in één enkele laserpuls te combineren. Een nog verder ontwikkelde regeling van de pulsen werd de variabele vierkante puls genoemd. Het is de mogelijkheid om tijdens de puls precies hetzelfde piekvermogen als het gemiddelde vermogen af te geven, wat betekent dat de curve die het vermogen in de tijd meet geen stijging of daling vertoont, maar een vierkante vorm (Lukac et al. 2007, 2008) (Fig. 1).

Vermogen-tijdcurves die de vierkante-pulstechnologie, waarbij het vermogen constant blijft, vergelijken met conventionele pulstechnologie, waarbij het vermogen stijgt en daalt
Fig. 1 Diagram waarin het verloop van de vermogenskromme in de tijd wordt vergeleken voor de vierkante-pulstechnologie en conventionele pulstechnologie (bewerkt naar Matjaz Lukac et al. 2007)

Recenter, aan het begin van de jaren 2000, maakte de ontwikkeling van een gefractioneerde versie van de 2940 nm-laser het mogelijk het beschadigde huidoppervlak te verkleinen, terwijl de effectiviteit van de niet-gefractioneerde versie behouden bleef (Campos et al. 2009; Holcomb 2011).

Laser- en weefselinteractie

Hoe werkt ablatie?

Om een laser te kiezen die huidverjonging door middel van ablatie bevordert, is de golflengte het eerste waarmee rekening moet worden gehouden. Water is een belangrijk bestanddeel van de huid en is het doelwit van alle resurfacinglasers. Er zijn drie belangrijke lasergolflengten die werken bij absorptiepieken voor water: Er:YAG, Er:YSGG (yttrium-scandium-gallium-granaat), en CO2. Wanneer weefsel met deze golflengten wordt bestraald, doorloopt het drie basisfasen terwijl de energie in de fotonen op het water wordt overgedragen (Lukac et al. 2007, 2008, 2010):

Fase 1: Directe warmte binnen de optische absorptiediepte

Dit vindt plaats wanneer warmte rechtstreeks en bijna uitsluitend wordt overgedragen aan de huiddiepte waarin het licht in het weefsel kan doordringen, totdat alle fotonen volledig zijn geabsorbeerd en in warmte zijn omgezet (Lukac et al. 2008).

De Er:YAG-laser dringt ongeveer 3 μm door in de huid omdat hij de hoogste absorptiecoëfficiënt voor water heeft; de Er:YSGG-laser dringt 10 μm door en heeft een gemiddelde absorptiecoëfficiënt voor water; en de CO2-laser dringt 30 μm door in de huid en heeft de laagste absorptiecoëfficiënt voor water (Lukac et al. 2008, 2010) (Fig. 2).

Diagram waarin de optische penetratiediepte in de huid wordt vergeleken: Er:YAG ongeveer 3 micrometer, Er:YSGG ongeveer 10 micrometer en CO2 ongeveer 30 micrometer
Fig. 2 Diagram waarin de optische penetratiediepte in de huid wordt vergeleken voor de Er:YAG- en CO2-lasers (bewerkt naar Matjaz Lukac et al. 2008)

Dus hoe hoger de affiniteit voor water en hoe hoger de absorptiecoëfficiënten, hoe ondieper de laser doordringt, omdat alle energie in de fotonen beter door het water wordt geabsorbeerd (Lukac et al. 2007, 2008, 2010).

Fase 2: Thermische diffusie

Dit vindt plaats wanneer de warmte wordt overgedragen aan dieper gelegen weefsels, voorbij de optische absorptiediepte. Hoe langer de pulslengte, hoe duidelijker het gevolg van thermische diffusie, namelijk weefselcoagulatie. Desalniettemin, hoe korter de pulslengte, hoe minder duidelijk het gevolg van thermische diffusie is, omdat de puls sneller eindigt dan het weefsel warmte kan overdragen aan aangrenzende structuren, zoals bij Q-switch-apparaten (Lukac et al. 2008, 2010).

De kleinst mogelijke coagulatiezone voor elke lasergolflengte wordt begrensd door de optische penetratiediepte, omdat dit een onveranderlijk kenmerk van de golflengte is dat bepaalt hoe diep de laser in de huid doordringt. Maar als we de pulsduur langer maken, wordt warmte in het weefsel opgehoopt, waardoor de coagulatiezone via thermische diffusie dikker wordt, voorbij de optische absorptiediepte. Het is dus niet mogelijk de door de lasergolflengte en de optische penetratiediepte begrensde coagulatiezone te verkleinen, maar wel om de coagulatiezone te vergroten volgens het thermische-diffusieprincipe door de pulsbreedte langer te maken (Lukac et al. 2008, 2010).

Dit is wat Er:YAG-lasers doen om het coagulatieve effect van de CO2-laser na te bootsen, zoals hieronder nader wordt beschreven in de sectie Ablatieve/coagulatieve modus.

Fase 3: Weefselverdamping

Dit vindt plaats wanneer het bovenste deel van het weefsel dicht bij het oppervlak zodanig wordt verhit dat ablatie optreedt en materiaal wordt uitgestoten, waarbij een klein gaatje in het huidoppervlak achterblijft, gevolgd door door warmte beschadigd weefsel in de omgeving (Lukac et al. 2008) (Fig. 3).

Schematische dwarsdoorsnede van een huidbiopt met een kleine verdampingskrater aan het oppervlak, omgeven door door warmte beschadigd weefsel
Fig. 3 Diagram dat het effect van de laserbehandeling toont op een schematische weergave van een transversale doorsnede van een huidbiopt (bewerkt naar Holcomb 2011)

Fractioneel versus niet-fractioneel

De fractionele technologie werd in 2004 voor het eerst geïntroduceerd door Dieter Manstein et al., in een pilootstudie met golflengten die varieerden van 1480 tot 1550 nm. De mogelijkheid om de bijwerkingen van resurfacing te verminderen met behoud van de effectiviteit maakte het mogelijk deze nieuwe technologie voor meerdere lasergolflengten te ontwikkelen: aanvankelijk de niet-ablatieve lasers, vervolgens de fractionele CO2-laser, gevolgd door de fractionele Er:YAG-laser (Manstein et al. 2004).

Wanneer huidweefsel met fractionele lasers wordt behandeld, worden verticale kanalen gecreëerd door verdampingskolommen, die een raster van microscopische behandelzones vormen, ook wel microthermische behandelzones of zelfs microscopische thermische zones (MTZ) genoemd. Elke MTZ bestaat uit de geablateerde kanalen, ook wel microscopische ablatiezones (MAZ) genoemd, en een rand van gecoaguleerd weefsel (Taudorf et al. 2014; Sklar et al. 2014; Skovbolling Haak et al. 2011).

Biologische effecten van de behandeling

Studies die de effectiviteit van gefractioneerde Er:YAG-lasers beoordeelden, hebben verbetering van de collageenrangschikking en vorming van nieuw collageen van de typen I, III en VII aangetoond. Immunohistochemische studies hebben volledige vervanging van de MTZ's door nieuw collageen aangetoond 3 maanden na behandeling. Bovendien is gemeld dat meerdere behandelingen gedurende meer dan zes maanden voortdurende nieuw collageenproductie geven, wat huidverjonging met kortere hersteltijd en minder bijwerkingen mogelijk maakt (Taudorf et al. 2014; Sklar et al. 2014; Lee et al. 2012; Hammami Ghorbel et al. 2014; El-Domyati et al. 2014).

Werkingsmodi van de Er:YAG-laser

De Er:YAG-laser heeft verschillende werkingsmodi en kan niet-gefractioneerd of gefractioneerd worden gebruikt, zuivere ablatie, zuivere coagulatie en mengvormen van ablatie/coagulatie op verschillende ablatiediepten produceren, en is zelfs in staat een CO2-laser na te bootsen. Variaties in pulslengte, energie en fluence, evenals pulsstapeling en verschillende spots, maken deze lichtbron veelzijdig. Er zijn vijf belangrijke werkingsmodi, die niet op dezelfde wijze bij verschillende apparaten en fabrikanten worden aangeboden (Holcomb 2011; Lukac et al. 2007, 2008).

Ablatieve modus of koude ablatie

Dit is het natuurlijke en standaardeffect van de Er:YAG-laser. Door de grote affiniteit voor water produceert de laser oppervlakkige kolommen van bijna zuivere ablatie, die (met pulsstapeling) van de epidermis tot in de oppervlakkige dermis kunnen reiken (Holcomb 2011; Lukac et al. 2008), zoals weergegeven in Fig. 4. Tijdens de procedure kunnen puntvormige bloedingen worden waargenomen, omdat er in deze modus geen coagulatie van de bloedvaten plaatsvindt. Hij wordt ook gebruikt voor medicijnafgifte (Jang et al. 2014), waarbij het effect van oppervlakkige microneedling wordt nagebootst vanwege het oppervlakkige en zuiver ablatieve laserprofiel, zonder barrières van gecoaguleerd weefsel (Holcomb 2011).

Hoogenergetische, korte Er:YAG-puls met hoge fluence boven de ablatiedrempel die een oppervlakkige kolom van bijna zuivere ablatie in een verticale dwarsdoorsnede van de huid produceert
Fig. 4 Diagram van een hoogenergetische, korte puls met hoge fluence boven de ablatiedrempel in de tijd en het effect van de Er:YAG-laser op een schematische weergave van een verticale dwarsdoorsnede van een huidbiopt (bewerkt naar Matjaz Lukac et al. 2010)

Ablatieve/coagulatieve modus (warme of hete ablatiemodus)

Dit is de meest gebruikte modus op veel Er:YAG-apparaten die tegenwoordig commercieel verkrijgbaar zijn. Hij voorkomt bloedingen door een groter thermisch effect en coagulatie van dermale bloedvaten teweeg te brengen. In deze modus bootst de 2940 nm-laser het coagulatieve effect van de CO2-laser na met variabele puls of lange puls, gegenereerd door een reeks schoten met verschillende energieën en pulsduur (Holcomb 2011; Lukac et al. 2007).

Er is een pulstrein waarbij de energie van het eerste schot boven de ablatiedrempel ligt, en de daaropvolgende energieniveaus steeds onder de ablatiedrempel blijven, waardoor warmte in de huid wordt opgehoopt en coagulatie wordt geproduceerd (Lukac et al. 2007, 2008, 2010) (Fig. 5).

Er:YAG-pulstrein: bij T1 een hoogenergetische korte puls boven de ablatiedrempel, bij T2 een lange puls van laagenergetische korte pulsen onder de drempel, waarmee een coagulatiezone onder de ablatiekrater in de huid wordt opgebouwd
Fig. 5 Diagram met bij T1 een hoogenergetische, korte puls met hoge fluence boven de ablatiedrempel in de tijd, gevolgd bij T2 door een lange puls bestaande uit enkele korte pulsen met lage energie en lage fluence onder de ablatiedrempel in de tijd, en het effect van de Er:YAG-laser op een schematische weergave van een verticale dwarsdoorsnede van een huidbiopt (bewerkt naar Matjaz Lukac et al. 2010)

In de warme ablatiemodus is er een ablatieve puls gevolgd door een subablatieve lange puls, met een middelmatig dikke coagulatiezone. In de hete ablatiemodus is er een ablatieve puls gevolgd door een langere subablatieve lange puls, met een dikkere coagulatiezone (Lukac et al. 2007, 2008, 2010).

Dit is de beste 2940 nm-modus om huidverjonging teweeg te brengen, omdat er een groter thermisch effect en meer collageenremodellering is, maar hij kan hyperchromieën of hypochromieën veroorzaken door de coagulatie en warmte die tijdens de procedure worden geproduceerd (Holcomb 2011; Lapidoth et al. 2008).

Het heeft de voorkeur van de auteurs om deze modus te gebruiken bij gezichtsverjonging met hoge fluences, 3 tot 5 pulsstapelingen en 2 tot 3 passes. Voor niet-gelaatsgebieden: lage fluences, 2 stapelingen, en 1 of 2 passes.

Coagulatieve modus of smooth-modus

In deze modus worden alleen subablatieve fluences en energieën gebruikt tijdens de pulsen, waarmee het effect van niet-ablatieve lasers wordt nagebootst (Holcomb 2011). Dit gebeurt eveneens via variabele-puls- of lange-pulstechnologie. Voor het coagulatieve effect worden kleine hoeveelheden energie afgegeven in een lange puls, gewoonlijk een lange reeks subablatieve pulsen, waardoor warmte in het weefsel wordt opgebouwd en coagulatie wordt bevorderd zonder ablatie of met zeer weinig ablatie (Lukac et al. 2007, 2008, 2010) (Fig. 6).

Lange Er:YAG-puls bij T1, bestaande uit laagenergetische korte pulsen met lage fluence onder de ablatiedrempel, die een coagulatiezone zonder ablatie in een verticale dwarsdoorsnede van de huid produceert
Fig. 6 Diagram met bij T1 een lange puls bestaande uit enkele korte pulsen met lage energie en lage fluence onder de ablatiedrempel in de tijd en het effect van de Er:YAG-laser op een schematische weergave van een verticale dwarsdoorsnede van een huidbiopt (bewerkt naar Matjaz Lukac et al. 2010)

Stapelingsmodus

Dit is in wezen geen aparte werkingsmodus, omdat deze ook kan voorkomen in de eerder besproken modi, zoals in de ablatieve en ablatieve/coagulatieve modus. Tijdens pulsstapeling wordt een reeks hoogenergetische korte pulsen met hoge fluence achter elkaar afgegeven, op elkaar, zonder het laserhandstuk te verplaatsen, zodat de ablatiediepte van elk schot wordt opgeteld bij de vorige en diepere lagen in de huid worden bereikt. Ook hier kan het als een werkingsmodus voorkomen of verborgen zijn in andere modi die de ablatiediepte automatisch regelen (Holcomb 2011; Lukac et al. 2007; Lapidoth et al. 2008).

Niet-fractionele modus

In deze modus wordt de laserstraal niet in kleinere laserstralen gesplitst. In plaats daarvan wordt de gehele epidermis door de laser geablateerd en blijven geen gebieden van intacte huid over, zoals oorspronkelijk werd gedaan bij behandelregimes voor volledige-veldresurfacing met de Er:YAG-laser (Lukac et al. 2008, 2010).

Indicaties

De Er:YAG-laser kan worden gebruikt voor diverse laesies, vooral gerelateerd aan zonbeschadiging, waaronder actinische keratosen, zonne-lentigines, oppervlakkige rhytiden, milde dyschromie en de ziekte van Favre–Racouchot (Janik et al. 2007). De auteurs rapporteren goede resultaten bij de behandeling van fotobeschadigde huid (Fig. 7 en 8).

Gelaatshuid vóór en 90 dagen na Er:YAG-resurfacing, met verjonging na een eerste ablatieve pass bij 15 mJ en 3 ms en een tweede coagulatieve pass bij 27,5 mJ en 5 ms
Fig. 7 Voor en 90 dagen na Er:YAG-interventie. Behandelregime: eerste pass met ablatieve modus met 15 mJ en 3 ms, en tweede pass met coagulatieve modus 27,5 mJ en 5 ms
Fotobeschadigde huid vóór en 90 dagen na Er:YAG-resurfacing met een eerste ablatieve pass bij 15 mJ en 3 ms, gevolgd door een coagulatieve pass bij 27,5 mJ en 5 ms
Fig. 8 Voor en 90 dagen na Er:YAG-interventie. Behandelregime: eerste pass met ablatieve modus met 15 mJ en 3 ms, en tweede pass met coagulatieve modus 27,5 mJ en 5 ms

Hij kan ook worden gebruikt voor colloid milium, angiofibromen, naevi, seborroïsche keratose, xanthelasma, syringomen, talgklierhyperplasie, rhinophyma, atrofische acne-littekens in het gelaat, tricho-epithelomen, actinische cheilitis, de ziekte van Bowen en erythroplasie van Queyrat. Hij is ook gebruikt in combinatie met antineoplastische geneesmiddelen voor medicijnafgifte bij de behandeling van actinische keratose en oppervlakkige basaalcelcarcinomen (Janik et al. 2007).

Omdat water het voornaamste doelwit is, wordt hij goed verdragen door patiënten met hogere fototypes, tot en met IV, zoals aangetoond door Lapidoth et al. en Lee et al. (2012).

Voorbehandeling

Patiënten moeten het werkingsmechanisme van de voorgestelde behandeling begrijpen, evenals de mogelijke bijwerkingen en complicaties. Dermatologen moeten elke stap van het proces uitleggen, van wondverzorging tot de gebruikelijke tijdlijnen voor genezing, om bovenmatige verwachtingen en zorgen over de procedure en de periode erna te verminderen (Holcomb 2011).

Patiënten moeten begrijpen dat het normaal is om tijdens de ingreep draaglijke pijn te voelen en dat erytheem, oedeem en korsten te verwachten bijwerkingen zijn. Het erytheem kan, afhankelijk van de gebruikte instellingen, lang aanhouden. Dyschromieën zijn over het algemeen zeldzaam en hebben de neiging van voorbijgaande aard te zijn (Holcomb 2011).

De door de erbiumlaser bevorderde huidverjonging is aanzienlijk, hoewel meerdere sessies nodig kunnen zijn om optimale resultaten te bereiken en enige mate van fotobeschadiging altijd kan blijven bestaan (Holcomb 2011).

Het is noodzakelijk dat patiënten 2 dagen vóór de procedure beginnen met antivirale therapie (voortgezet gedurende 5–7 dagen erna of tot volledige re-epithelialisatie), ongeacht een eerdere voorgeschiedenis van herpes simplex (Lapidoth et al. 2008).

Patiënten moeten ook de instructie krijgen om gedurende 2–4 weken vóór de laserbehandeling 's nachts 0,05% tretinoïnecrème te gebruiken en deze enkele dagen vóór de procedure te staken (Papadavid en Katsambas 2003).

Technieken

Plaatselijke verdovende crème moet 30 minuten vóór de behandeling worden aangebracht en vlak vóór de procedure worden verwijderd.

Er zijn verschillende technieken die veranderen naargelang de auteur. In 2008 rapporteerden Lapidoth et al. (2008) resultaten van een huidverjongingsstudie met een gefractioneerde 2940 nm Er:YAG-laser (Pixel, Alma Lasers Ltd.) bij patiënten met Fitzpatrick-huidtypes II–IV. De auteurs gebruikten twee tot vier gestapelde passes met een 7 × 7-tip (49 punten), die 28 mJ/P (per pixel) uitzendt, met een maximale pulsenergie-output van 1400 mJ/P. Bij de eerste pass bedroeg de penetratie 20 μm verdamping en 30 μm thermisch; bij de tweede pass respectievelijk 35 en 40 μm; bij de derde pass 50 en 45 μm; en bij de vierde pass 60 en 50 μm, met een microzonediameter van 150 μm en een gemiddeld aantal van 3,2 sessies. Zestig dagen na de laatste behandeling vertoonden alle patiënten een klinische verbetering van meer dan 50%.

Goldberg en Hussain (2011) voerden een onderzoek uit bij patiënten met Fitzpatrick-huidtypes I–III, waarbij zij een 2940 nm Er:YAG-laser gebruikten voor een behandeling van het gehele gezicht in een enkele pass bij lage energie-instellingen van 15–30 mJ/microspot bij 40 Hz, met 8–21% bedekking, gedurende zes sessies. Alle patiënten vertoonden klinische verbetering van de behandelde huid; de helft meldde meer dan 50% verbetering.

Karsai et al. (2010) bestudeerden de respons van de 2940 nm-laser bij patiënten met Fitzpatrick-huidtypes I–III door een totale fluence van 60 J/cm2 toe te passen, met zes gestapelde pulsen in een enkele sessie. De uitkomst van dit onderzoek toonde een vermindering van ongeveer 10% van de rimpeldiepte.

Een in Korea uitgevoerd onderzoek door Lee et al. (2012), bij patiënten met Fitzpatrick-huidtypes III–IV behandeld met een Er:YAG-laser (ACTION™, Lutronic, Korea), paste een behandeling van het gehele gezicht toe in een of twee passes met 12–14 mJ per microspot, een pulsbreedte van 250 μs en een gemiddeld aantal van 2,3 sessies. De resultaten toonden een verbetering van meer dan 26% bij 62,5% van de proefpersonen.

El-Domyati et al. (2013) toonden aan dat zowel meerdere sessies fractionele Er:YAG-laser als een enkele sessie, met meerdere passes, ablatieve Er:YAG-laser een vergelijkbare effectiviteit hebben, klinisch en voor dermale neocollagenese, en dat meerdere sessies fractionele Er:YAG-laserresurfacing effectief zijn met een hogere veiligheid en kortere hersteltijd (El-Domyati et al. 2013).

Nabehandeling

Bij gebruik van de zuiver ablatieve modus worden puntvormige bloedingen verwacht; daarom is compressie met nat gaas gedurende enkele minuten na de procedure geïndiceerd (Campos et al. 2009; Holcomb 2011; Papadavid en Katsambas 2003).

Na de lasersessie worden plaatselijke semi-afsluitende verbanden (“gesloten” techniek) of vochtinbrengende crèmes (“open” techniek) aangebracht, zoals bij de postoperatieve zorg na een CO2-laser. Het heeft de voorkeur van de auteurs om gedurende 8 uur een D-panthenol- of sucralfaatgenezende crème aan te brengen en daarna, na die periode, het gezicht te wassen met een milde reiniger en de genezende crème gedurende 7–10 dagen viermaal daags opnieuw aan te brengen. Het is belangrijk de patiënt te vertellen de korsten niet te verwijderen of aan de huid te krabben (Campos et al. 2009; Papadavid en Katsambas 2003).

Het gebruik van fysieke zonnebrandcrème overdag wordt geadviseerd, te beginnen 48 uur na de behandeling. De antivirale therapie moet, zoals eerder vermeld, ten minste 5 dagen worden voortgezet. Het is belangrijk de patiënt een noodnummer te geven voor het geval de periode na de ingreep niet verloopt zoals gepland. Twee weken na de laserbehandeling wordt een combinatie van plaatselijke hydrochinon 2–5%, tretinoïne 0,05–0,1% en hydrocortison 1% crème aanbevolen gedurende 2–4 weken (Papadavid en Katsambas 2003).

Complicaties

Onverwachte bijwerkingen en complicaties zijn onder meer aanhoudend erytheem, milia, acneïforme erupties, eczeem, infecties, gestoorde genezing, littekens en blijvende hyper- of hypopigmentatie (Janik et al. 2007).

Postinflammatoire hyperpigmentatie is van voorbijgaande aard. Late complicaties, zoals hypopigmentatie, worden gezien bij zeer weinig patiënten (4%) die met de Er:YAG-laser worden behandeld. Hypopigmentatie lijkt gerelateerd te zijn aan de ablatiediepte, die bij de Er:YAG-laser gewoonlijk oppervlakkiger is. De aanwezigheid van bloeding dwingt de behandelaar de laserbehandeling te staken en voorkomt daardoor ernstige complicaties, vanwege de hoge absorptiecoëfficiënt voor weefselwater en de oppervlakkige penetratie van deze golflengte. Het risico op littekens en hypopigmentatie zou kunnen toenemen als de laserbehandelaar aanzienlijke ablatiediepten en een duidelijkere klinische verbetering nastreeft.

Conclusie

De Er:YAG-lasertechnologie is sinds het begin voortdurend verder ontwikkeld en is tegenwoordig een krachtig, veelzijdig hulpmiddel voor de dermatoloog. Deze golflengte is geschikt voor aandoeningen variërend van rimpels door fotobeschadiging tot basaalcelcarcinomen.

De hoogste absorptiecoëfficiënt voor water onder de ablatieve lasers waarborgt de kleinste penetratiediepte en de minste ongewenste thermische dissipatie-effecten. Bovendien kunnen variaties in pulsbreedte diepere thermische effecten produceren wanneer een dergelijke behandeling gewenst is. De Er:YAG-laser is daarom de ideale laser voor huidresurfacing.

Kernboodschappen

  1. Resurfacing met ablatieve lasers wordt beschouwd als een van de goudenstandaardmethoden voor gezichtsverjonging.
  2. Het kan verbetering van gezichtsrhytiden, huidpigmentatie en huidtextuur bevorderen.
  3. De gebruikelijke behandeling brengt een korte hersteltijd en weinig bijwerkingen met zich mee.
  4. Het is mogelijk om na slechts één sessie een significante verbetering van de fotobeschadigde gezichtshuid te bereiken.
  5. De Er:YAG heeft de hoogste absorptiecoëfficiënt voor water, de kleinste penetratiediepte en de minste thermische dissipatie-effecten.
  6. Diepere thermische effecten kunnen worden bereikt door variaties in pulsbreedte.

Referenties

Campos V, de Mattos RA, Filippo A, Torezan LA. Laser no rejuvenescimento facial. Surg Cosmet Dermatol. 2009;1(1):29–36.

Diaci J, Gaspirc B. Comparison of Er:YAG and Er,Cr:YSGG lasers used in dentistry. J Laser Heal Acad. 2012;2012(1):1–13.

El-Domyati M, Abd-El-Raheem T, Abdel-Wahab H, Medhat W, Hosam W, El-Fakahany H, et al. Fractional versus ablative erbium:yttrium-aluminum-garnet laser resurfacing for facial rejuvenation: an objective evaluation. J Am Acad Dermatol [Internet]. 2013;68(1):103–12.

El-Domyati M, Abd-El-Raheem T, Medhat W, Abdel-Wahab H, Al AM. Multiple fractional erbium:yttrium-aluminum-garnet laser sessions for upper facial rejuvenation: clinical and histological implications and expectations. J Cosmet Dermatol. 2014;13(1):30–7.

Goldberg DJ, Hussain M. A study of multiple full-face treatments with low-energy settings of a 2940-nm Er:YAG fractionated laser. J Cosmet Laser Ther. 2011;13(2):42–46.

Hammami Ghorbel H, Lacour J-P, Passeron T. Treatment of inflammatory linear verrucous epidermal nevus with 2940 nm erbium fractional laser. J Eur Acad Dermatol Venereol (JEADV), England. 2014;28:824–5.

Holcomb JD. Versatility of erbium YAG laser: from fractional skin rejuvenation to full-field skin resurfacing. Facial Plast Surg Clin N Am. 2011 May;19(2):261–73.

Jang H-J, Hur E, Kim Y, Lee S-H, Kang NG, Yoh JJ. Laser-induced microjet injection into preablated skin for more effective transdermal drug delivery. J Biomed Opt. 2014;19(11):118002.

Janik JP, Markus JL, Al-dujaili Z, Markus RF. Laser resurfacing. Semin Plast Surg. 2007;1(212):139–46.

Karsai S, Czarnecka A, Junger M, Raulin C. Ablative fractional lasers (CO2 and Er:YAG): a randomized controlled double-blind split-face trial of the treatment of peri-orbital rhytides. Lasers Surg Med. 2010 Feb;42(2):160–7.

Kim SG, Kim EY, Kim YJ, Lee II S. The efficacy and safety of ablative fractional resurfacing using a 2,940-nm Er:YAG laser for traumatic scars in the early posttraumatic period. Arch Plast Surg. 2012;39(3):232–7.

Lapidoth M, Yagima Odo ME, Odo LM. Novel use of erbium:YAG (2,940-nm) laser for fractional ablative photothermolysis in the treatment of photodamaged facial skin: a pilot study. Dermatol Surg. 2008;34(8):1048–53.

Lee HM, Haw S, Kim JE, Won CH, Lee MW, Choi JH, et al. A fractional 2940 nm short-pulsed, erbium-doped yttrium aluminium garnet laser is effective and minimally invasive for the treatment of photodamaged skin in Asians. J Cosmet Laser Ther. 2012;14(6):253–9.

Lukac M, Sult T, Sult R. New options and treatment strategies with the VSP erbium YAG aesthetics lasers. 2007;2007(1):1–9.

Lukac M, Vizintin Z, Kazic M, Sult T. Novel fractional treatments with VSP erbium YAG aesthetic lasers. J Laser Heal Acad. 2008;2008(6):1–12.

Lukac M, Perhavec T, Nemes K. Ablation and thermal depths in VSP Er:YAG laser skin resurfacing. J Laser Heal Acad. 2010;1(1):56–71.

Manstein D, Herron GS, Sink RK, Tanner H, Anderson RR. Fractional photothermolysis: a new concept for cutaneous remodeling using microscopic patterns of thermal injury. Lasers Surg Med. 2004;34(5):426–38.

Papadavid E, Katsambas A. Lasers for facial rejuvenation: a review. Int J Dermatol. 2003 Jun;42(6):480–7.

Sklar LR, Burnett CT, Waibel JS, Moy RL, Ozog DM. Laser assisted drug delivery: a review of an evolving technology. Lasers Surg Med. 2014;46(4):249–62.

Skovbolling Haak C, Illes M, Paasch U, Haedersdal M. Histological evaluation of vertical laser channels from ablative fractional resurfacing: an ex vivo pig skin model. Lasers Med Sci. 2011;26(4):465–71.

Taudorf EH, Haak CS, Erlendsson AM, Philipsen PA, Anderson RR, Paasch U, et al. Fractional ablative erbium YAG laser: histological characterization of relationships between laser settings and micropore dimensions. Lasers Surg Med. 2014 Apr;46(4):281–9.

This site uses cookies

We use cookies to collect information about how you use this site. We use this information to make the website work as well as possible and improve our services.