Ultrasound for Tightening


Ultrageluid voor huidverstrakking

Guilherme Bueno de Oliveira en Carlos Roberto Antonio Faculdade de Medicina Estadual de São José do Rio Preto – FAMERP, Rua Silva Jardim, 3114, Centro, São José do Rio Preto, SP, Brazilië Hospital de Base de São José do Rio Preto, São Paulo, Brazilië

Samenvatting

Ultrageluid is een bekende methode voor medische beeldvorming. Microgefocust ultrageluid verschilt echter doordat het een convergerende energiebundel op een specifiek punt uitzendt. Hiervoor worden de verschillende typen apparaten die ultrasone energie gebruiken, gebruikt voor een klein brandpunt, waar hoge temperaturen geschikt zijn om weefselcoagulatie te veroorzaken. De technologie is voor haar effect op het weefsel uitsluitend afhankelijk van warmte. Het doel is de lokale temperatuur te verhogen tot ten minste 65 °C, een temperatuur die geschikt is voor collageencontractie. Door de gefocusste energiegolf in diepe gebieden te richten, veroorzaakt het thermische coagulatiepunten waarbij aangrenzende niet-doelweefsels worden gespaard. Het resultaat bij behandeling van deze structuur is weefselcontractie met effectieve niet-invasieve lifting van de huid van hals en gezicht, naast verbetering van fijne lijntjes en rimpels. Dit hoofdstuk beschrijft basisconcepten van deze nieuwe technologie en legt de procedure en de indicaties uit.

Kernwoorden  UltrageluidHuidverstrakkingSlappe huidSMASCollageen

Introductie

Dermatologie neemt deel aan de revolutie in de ontwikkeling van niet-invasieve technologieën voor weefselcontractie en een daaruit voortvloeiend lifting-effect. Onder de talrijke apparaten en de verscheidenheid aan energietechnologieën die recent hiervoor zijn ontwikkeld, behoort ook microgefocust ultrageluid. Volgens Alam et al. (2010) worden de verschillende typen apparaten die ultrasone energie gebruiken, gebruikt voor een klein brandpunt, waar hoge temperaturen geschikt zijn om weefselcoagulatie te veroorzaken. Net als bij traditioneel ultrageluid voor medische beeldvorming kan de gefocusste energiebundel ongevaarlijk door de epidermis gaan, waardoor het brandpunt diepere weefsels kan bereiken, zoals de diepe dermis, onderhuids weefsel en het oppervlakkige spier-aponeurotische systeem (SMAS), waar de temperatuur ongeveer 65 °C bereikt en binnen milliseconden eiwitdenaturatie veroorzaakt.

Volgens Kim et al. (2008) moet onderscheid worden gemaakt tussen de twee belangrijkste typen gefocust ultrageluid die in de geneeskunde worden gebruikt. Hoogintensief gefocust ultrageluid (high-intensity focused ultrasound, HIFU) maakt gebruik van hoogenergetische golven en wordt voornamelijk gebruikt voor medische toepassingen in diep weefsel tussen 1,1 cm en 1,8 cm, zoals het ablateren van vetweefsel voor lichaamscontouren. Microgefocust ultrageluid (MFU) daarentegen maakt gebruik van veel lagere energiegolven om de meer oppervlakkige huidlagen te behandelen, tussen 1,5 mm en 4,5 mm. Ondanks de lagere energie kan MFU weefselverwarming boven 60 °C stimuleren, waarbij kleine coagulatiepunten (minder dan 1 mm3) tot een diepte van maximaal 5 mm worden geproduceerd, de diepe dermis en het SMAS worden bereikt en de erboven liggende epidermis wordt gespaard.

Volgens Baumann en Zelickson (2016) is MFU uitsluitend afhankelijk van warmte om effecten op het weefsel te bereiken. Het doel is de lokale temperatuur te verhogen tot ten minste 65 °C, de temperatuur waarbij collageencontractie begint. Door de gefocusste energiegolf in diepe gebieden te richten, veroorzaakt MFU thermische coagulatiepunten waarbij aangrenzende niet-doelweefsels worden gespaard. Naast lokale coagulatie leidt de toepassing van warmte ertoe dat de collageenvezels in het SMAS en de onderhuidse vetlaag denatureren en samentrekken. Dit gebeurt door het verbreken van intramoleculaire waterstofbruggen, waardoor de collageenketens zich vouwen en een stabielere configuratie met dikkere vezels ontstaat. Bovendien vindt in de gebieden met thermische weefselcoagulatie neo-collageenvorming plaats en worden nieuwe vormen van visco-elastisch collageen geproduceerd, wat resulteert in contractie van de slappe huid. MFU is bedoeld voor behandeling van het gezichts-SMAS, een waaiervormige structuur die het gezicht bedekt en de gezichtsspieren met de dermis verbindt. Het resultaat bij behandeling van deze structuur is weefselcontractie met een niet-invasief lifting-effect van de gehele huid van hals en gezicht, naast verbetering van fijne lijntjes en rimpels.

De behandeling met MFU kan worden aangepast aan de unieke fysieke kenmerken van elke patiënt, door de energie en de brandpuntsdiepte van de uitgezonden ultrasone golf af te stemmen. Deze opties verschillen in focus en golflengte, waarbij de diepte en de hoeveelheid energie die tijdens de behandeling wordt afgegeven, kunnen worden gevarieerd om het gewenste effect in de doelweefsellaag te bereiken. Momenteel beschikbare transducers zenden frequenties van 10,0 MHz, 7,0 MHz en 4,0 MHz uit met respectievelijke brandpuntsdiepten van 1,5 mm, 3,0 mm en 4,5 mm. Twee transducers van 10 MHz/1,5 mm en 7,0 MHz/3,0 mm zijn ook beschikbaar om energie af te geven in kleinere anatomische gebieden die met grotere transducers moeilijker te bereiken zijn. Samen kunnen deze transducers gecombineerd worden gebruikt om de oppervlakkige dermis (1,5 mm), de diepe dermis (3,0 mm) of onderhuidse weefsels en het SMAS (4,5 mm) te bereiken.

Volgens Dayan et al. (2014) zijn er commercieel verkrijgbare MFU-apparaten die ook hoogresolutie-ultrageluidbeelden kunnen genereren, waardoor het weefselvlak op een diepte van 8 mm kan worden bekeken en de gebruiker kan zien waar de energie zal worden toegepast. Volgens Hitchcock en Dobke (2014) maakt elk handstuk gebruik van hoogresolutie-ultrageluid dat in staat is duidelijk het beeld van de betreffende gezichtsanatomie te genereren, inclusief huid, onderhuids vet, SMAS, gezichtsspieren en onderliggend bot. Dit waarborgt behandeling op de juiste diepte en maakt het mogelijk onbedoelde behandeling van niet-doelweefsel, zoals bot en grotere bloedvaten, te vermijden. Het beeld stelt de behandelaar ook in staat om vóór het toedienen van energie door de MFU zeker te zijn van de juiste akoestische koppeling tussen de transducer en de huid.

Patiëntselectie: indicaties en contra-indicaties

Volgens Oni et al. (2014) zijn er relatief weinig absolute contra-indicaties voor het gebruik van MFU. Deze omvatten infecties en open huidlaesies in het behandelgebied, ernstige of actieve cystische acne en de aanwezigheid van actieve metalen implantaten zoals pacemakers of defibrillatoren in het behandelgebied. Voorzorgsmaatregelen zijn onder meer behandeling direct boven keloïden en permanente dermale fillers, en de aanwezigheid van factoren die wondgenezing kunnen veranderen of belemmeren, zoals roken.

Hoewel niet alle mensen een volledig esthetisch voordeel met MFU bereiken, wordt de patiënttevredenheid vergroot door een juiste patiëntselectie en realistische verwachtingen. Volgens MacGregor en Tanzi (2013) is MFU het meest geschikt voor patiënten met lichte tot matige verslapping van spieren en huid. Een ideale patiënt is jonger met normale genezing, aangezien de klinische respons op behandeling met MFU deels afhangt van de synthese van nieuw collageen en de zogenaamde wondgenezing. Oudere patiënten of patiënten die sterk door licht zijn beschadigd, met een verslapte huid en uitgesproken verslapping van de platysma-bandjes, kunnen een hogere energiedichtheid nodig hebben tijdens een enkele behandeling of meer dan één behandeling om de maximale voordelen van de technologie te bereiken. Daarom zijn oudere patiënten met uitgebreide lichtschade, ernstige huidverslapping en zeer uitgesproken platysma-bandjes geen goede kandidaten voor behandeling met MFU en moet een chirurgische behandeling of andere aanvullende technologieën worden aanbevolen.

Toepassingstechniek

Voorbehandeling

In de praktijk van de auteurs krijgen patiënten doorgaans een plaatselijke toepassing van 12% lidocaïne en nemen zij 45 minuten vóór de procedure 500 mg paracetamol plus 30 mg codeïne in; 5–10 mg diazepam wordt alleen toegediend bij ernstige angst.

Afbakening van het te behandelen gebied

MFU-apparaten hebben gestandaardiseerde protocollen voor schoten op basis van het type transducer dat wordt gebruikt en van het gebied. Volgens Brobst et al. (2012, 2014) hebben deze protocollen een standaardafbakening en een vooraf vastgesteld aantal schoten in elk gebied. Het is belangrijk de afbakening te respecteren om bijwerkingen te voorkomen, aangezien MFU niet mag worden toegepast in gebieden waar oppervlakkige zenuwen aanwezig zijn. De door de fabrikant aanbevolen afbakening wordt gevolgd met behulp van een markeerrelineaal dat bij het apparaat wordt geleverd. Het heeft de juiste maat voor de passende afstand tussen de toepassingslijnen van de transducer, wat meer zekerheid biedt tegen overlappende MFU-schoten in het te behandelen gebied. Volgens Fabi (2015) moet de markering met een wit potlood worden uitgevoerd en de volgende stappen volgen:

  1. Trek een lijn over de gehele onderkaakcontour en het kingebied;
  2. trek een lijn over de boog van het jukbeen, langs het oogkasgebied, tot aan het neusgebied;
  3. bakken de gevaarlijke gebieden voor toepassing van MFU op het gezicht af – trek een lijn in de nasolabiale plooi, die doorloopt tot de kaaklijn. Markeer op de kruising van deze lijnen 2 cm lateraal en 1 cm hoger om een beschermingsvierkant te maken voor de marginale tak van de onderkaakzenuw. Voer de volgende stappen uit om het gebied van de onderorbitale zenuw als gevaarlijk gebied te markeren:
  4. trek op het bovenste derde deel van het gezicht een lijn tussen de buitenste ooghoek en de haarimplantatiegrens en trek, met het liniaal boven deze lijn, een tweede lijn, waardoor een toepassingsruimte ontstaat; trek een lijn tussen de staart van de wenkbrauw en de haarimplantatiegrens en trek, met een toepassingsliniaal aan de mediale zijde, een tweede lijn, waardoor een toepassingsruimte in het frontale gebied ontstaat;
  5. palpeer in het halsgebied de verhevenheid van het schildkraakbeen, markeer 1 cm erboven en 1 cm aan weerszijden en teken een veiligheidsgebied dat langs de gehele luchtpijpregio omlaag loopt; trek een tweede lijn over de sleutelbeenderlijn;
  6. na deze vastgestelde lijnen worden markeringen aangebracht op gezicht en hals, allemaal met de breedte van één markeerrelineaal, verticaal, goed voor in totaal twee tot drie toepassingsgebieden op het gezicht per zijde en twee tot drie toepassingsgebieden in de hals per zijde, plus één centraal gebied. Elk gebied heeft een totaal aantal schoten dat door de fabrikanten is vastgesteld en varieert naargelang de machine waarover de gebruiker beschikt.

In de praktijk van de auteurs wordt de markering uitgevoerd na identificatie van de verslappingsvectoren. De verslappingsvectoren van gezicht en hals volgen een diagonale val in mediane richting. Deze hoek van de vector wordt bepaald door palpatie tijdens klinisch onderzoek, aangezien verslapping van het SMAS per patiënt verschilt. De beoordelingstechniek bestaat erin de vingers op een deel van de huid te klemmen en tractie uit te oefenen tot een punt waarop een betere lifting-respons wordt verkregen. Zo wordt de benodigde hoek afgebakend om de toepassingslijnen van de MFU te trekken. Alle veiligheidslijnen worden gerespecteerd; alleen de richting van de markeringslijnen wordt gewijzigd, in de volgende volgorde:

  1. Trek een lijn over de gehele onderkaakcontour en het kingebied;
  2. trek een lijn over de boog van het jukbeen, langs het oogkasgebied, tot aan het neusgebied;
  3. bakken de gevaarlijke gebieden voor toepassing van MFU op het gezicht af – trek een lijn in de nasolabiale plooi, die doorloopt tot de kaaklijn. Markeer op de kruising van deze lijnen 2 cm lateraal en 1 cm hoger om een beschermingsvierkant te maken voor de marginale tak van de onderkaakzenuw. Voer de volgende stappen uit om het gebied van de onderorbitale zenuw als gevaarlijk gebied te markeren:
  4. trek op het bovenste derde deel van het gezicht een lijn tussen de buitenste ooghoek en de haarimplantatiegrens en trek, met het liniaal boven deze lijn, een tweede lijn, waardoor een toepassingsruimte ontstaat; trek een lijn tussen de staart van de wenkbrauw en de haarimplantatiegrens en trek, met een toepassingsliniaal aan de mediale zijde, een tweede lijn, waardoor een toepassingsruimte in het frontale gebied ontstaat;
  5. palpeer in het halsgebied de verhevenheid van het schildkraakbeen, markeer 1 cm erboven en 1 cm aan weerszijden en teken een veiligheidsgebied dat langs de gehele luchtpijpregio omlaag loopt; trek een tweede lijn over de sleutelbeenderlijn;
  6. na deze vastgestelde lijnen worden markeringen aangebracht op gezicht en hals, allemaal met de breedte van één markeerrelineaal, diagonaal tegenover de verslappingsvectoren die met de hierboven beschreven techniek zijn geïdentificeerd, goed voor in totaal drie tot vijf toepassingsgebieden op het gezicht per zijde en vier tot zes toepassingsgebieden in de hals per zijde, plus één centraal gebied. Het totale aantal schoten per gebied wordt bepaald door de directe klinische respons tijdens de procedure. Het totale aantal schoten in een gebied overschrijdt nooit het totaal dat door het bedrijf wordt vrijgegeven, maar het totaal per toepassingsruimte is niet onderling gelijk; het is afhankelijk van de directe respons van de huid van de patiënt (Fig. 1 en 2).
Diagonale markeringslijnen op de rechterzijde van gezicht en hals voor een behandeling met microgefocust ultrageluid
Fig. 1 Diagonale markering, rechterzijde
Diagonale markeringslijnen op de linkerzijde van gezicht en hals voor een behandeling met microgefocust ultrageluid
Fig. 2 Diagonale markering, linkerzijde

Toepassing

Het aantal schoten met elke transducer is voor elk gebied vooraf vastgesteld tussen een minimum- en maximumaantal door het bedrijf. De voorkeur gaat uit naar de maximale energie van het apparaat, die wordt verlaagd als de pijngevoeligheid van de patiënt laag is. De behandeling moet altijd worden gestart met transducers die een grotere diepte bereiken en vervolgens worden voortgezet met de andere, meer oppervlakkige transducers.

In de techniek van de auteurs blijft het aantal schoten tussen het minimum en maximum die vooraf door het bedrijf zijn vastgesteld. Het uiteindelijke aantal wordt echter klinisch bepaald door het directe behandelresultaat.

Resultaten

De effectiviteit van de MFU-behandeling is groter wanneer meerdere transducers worden gebruikt. De gunstige effecten van een behandeling op twee diepten worden beoordeeld aan de hand van het lifting-effect van het middendeel van het gezicht, de definitie van de kaaklijn en vermindering van verslapping van de huid onder de kin. Het eindresultaat treedt 90 dagen na de behandeling op. Een nieuwe sessie kan pas na deze periode plaatsvinden. Onderhoudsbehandeling vindt meestal plaats na 10 tot 18 maanden.

Bekijk resultaten met Ulthera® (Ultherapy®; Ulthera Inc.) in Fig. 3, 4 en 5 en met AccuTyte® (Vydence®) in Fig. 6.

Verbeterde onderkaakcontour na behandeling met microgefocust ultrageluid met Ulthera
Fig. 3 Verbetering van de onderkaakcontour na behandeling
Verbeterde onderkaakcontour met gezichtsverstrakking na behandeling met microgefocust ultrageluid met Ultherapy
Fig. 4 Verbetering van de onderkaakcontour met gezichtsverstrakking
Verbeterde onderkaakcontour na een behandeling met microgefocust ultrageluid voor huidverstrakking
Fig. 5 Verbetering van de onderkaakcontour na behandeling
Frontale behandeling voor correctie van de rechterwenkbrauw met AccuTyte van Vydence
Fig. 6 Frontale behandeling voor correctie van de rechterwenkbrauw

Bijwerkingen en hun behandeling

Pijn

Volgens Pak et al. (2014) is de meest gemelde bijwerking die met MFU samenhangt pijnlijk ongemak tijdens de behandelsessie. In de literatuur rapporteren onderzoeken geen significante pijn. Volgens Kakar et al. (2014) omvatten suggesties om ongemak tijdens de behandeling te minimaliseren voorbehandeling met orale paracetamol, een niet-steroïdaal ontstekingsremmend geneesmiddel of een narcotisch analgeticum, topische anesthetica met lidocaïne bij gebruik van de 1,5 mm-transducer, en het toepassen van zoveel mogelijk energie naargelang de tolerantie. In de praktijk van de auteurs krijgen patiënten doorgaans een plaatselijke toepassing van 12% lidocaïne en nemen zij 45 minuten vóór de procedure 500 mg paracetamol plus 30 mg codeïne in. Diazepam 5–10 mg wordt alleen toegediend bij grote angst.

Voorbijgaand erytheem

De tweede meest gemelde bijwerking is de combinatie van voorbijgaand erytheem en oedeem (Fig. 7a–c). Dit is gewoonlijk van voorbijgaande aard en verdwijnt in de meeste gevallen binnen 3 uur na de sessie. Het is het gevolg van regionale verwarming met stimulatie van de ontstekingsreactie en vasodilatatie. Patiënten klagen er gewoonlijk niet over; er kunnen hoogstens koude kompressen worden aangelegd om het herstel van deze symptomen te versnellen.

Onmiddellijk effect op het gezicht na MFU-behandeling: (a) frontaal aanzicht, (b) rechts schuin aanzicht en (c) links schuin aanzicht, met voorbijgaand erytheem en oedeem
Fig. 7 (a) Onmiddellijk effect op het gezicht, frontaal aanzicht. (b) Onmiddellijk effect op het gezicht, rechts aanzicht. (c) Onmiddellijk effect op het gezicht, links aanzicht

Minder vaak voorkomende bijwerkingen

Incidentele bijwerkingen zijn post-inflammatoire hyperpigmentatie 1 maand na de behandeling, spierzwakte en voorbijgaande lokale gevoelloosheid, gestreepte lineaire huidexcoriaties of vorming van papels. De papels lijken het gevolg te zijn van een niet-ideale techniek en worden waarschijnlijker geassocieerd met het gebruik van 3 mm- en 1,5 mm-transducers.

De ernstigste effecten die in de literatuur worden gemeld, zijn aangezichtsverlammingen. De gerapporteerde gevallen hadden een gewijzigde gezichtsanatomie door een eerdere chirurgische facelift of toepassing in gebieden waarvan bekend is dat ze niet veilig zijn.

Kernboodschappen

  • Microgefocust ultrageluid (MFU) is bedoeld voor behandeling van het gezichts-SMAS, een waaiervormige structuur die het gezicht bedekt en de gezichtsspieren met de dermis verbindt.
  • MFU maakt gebruik van speciale akoestische transducers die de energie van het ultrageluid richten op een klein brandpunt, waar de hoge temperaturen weefselcoagulatie kunnen veroorzaken.
  • Behandeling met MFU moet worden aangepast aan de unieke fysieke kenmerken van elke patiënt, door de energie en brandpuntsdiepte van de uitgezonden ultrasone golf af te stemmen. Deze opties verschillen in focus en golflengte, waardoor de diepte en de hoeveelheid energie die tijdens de behandeling wordt geleverd, variëren.
  • MFU is het meest geschikt voor patiënten met lichte tot matige verslapping van spieren en huid. De patiënttevredenheid wordt vergroot door een juiste patiëntselectie en realistische verwachtingen.
  • Oudere patiënten met uitgebreide lichtschade, ernstige huidverslapping en zeer uitgesproken platysma-bandjes zijn geen goede kandidaten voor behandeling met MFU; een chirurgische behandeling of andere aanvullende technologieën moeten worden aanbevolen.

Referenties

Alam M, White LE, Martin N, Witherspoon J, Yoo S, West DP. Ultrasound tightening of facial and neck skin: a rater-blinded prospective cohort study. J Am Acad Dermatol. 2010;62:262–9.

Baumann L, Zelickson B. Evaluation of micro-focused ultrasound for lifting and tightening neck laxity. J Drugs Dermatol. 2016;15(5):607–14.

Brobst RW, Ferguson M, Perkins SW. Ulthera: initial and six month results. Facial Plast Surg Clin North Am. 2012;20:163–76.

Brobst RW, Ferguson M, Perkins SW. Noninvasive treatment of the neck. Facial Plast Surg Clin North Am. 2014;22:191–202.

Dayan SH, Fabi SG, Goldman MP, Kilmer SL, Gold MH. Prospective, multi-center, pivotal trial evaluating the safety and effectiveness of micro-focused ultrasound with visualization (MFU-V) for improvement in lines and wrinkles of the décolletage. Plast Reconstr Surg. 2014;134(4 suppl 1):123–4.

Fabi SG. Noninvasive skin tightening: focus on new ultrasound techniques. Clin Cosmet Investig Dermatol. 2015;8:47–52.

Hitchcock TM, Dobke MK. Review of the safety profile for microfocused ultrasound with visualization. J Cosmet Dermatol. 2014;13(4):329–35.

Kakar R, Ibrahim O, Disphanurat W, et al. Pain in naïve and non-naïve subjects undergoing nonablative skin tightening dermatologic procedures: a nested randomized control trial. Dermatol Surg. 2014;40(4):398–404.

Kim YS, Rhim H, Choi MJ, Lim HK, Choi D. High-intensity focused ultrasound therapy: an overview for radiologists. Korean J Radiol. 2008;9:291–302.

MacGregor JL, Tanzi EL. Microfocused ultrasound for skin tightening. Semin Cutan Med Surg. 2013;32:18–25.

Oni G, Hoxworth R, Teotia S, Brown S, Kenkel JM. Evaluation of a microfocused ultrasound system for improving skin laxity and tightening in the lower face. Aesthet Surg J. 2014;34(7):1099–110.

Pak CS, Lee YK, Jeong JH, Kim JH, Seo JD, Heo CY. Safety and efficacy of ulthera in the rejuvenation of aging lower eyelids: a pivotal clinical trial. Aesthetic Plast Surg. 2014;38(5):861–8.

This site uses cookies

We use cookies to collect information about how you use this site. We use this information to make the website work as well as possible and improve our services.